เพลงขลุ่ยผิว

เพลงขลุ่ยผิว คือหนังสือรวมบทกวีของเนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์ประจำปี 2536 ซึ่งเป็นกวีนิพนธ์ที่ได้รับรางวัลดีเด่นประเภทกวีนิพนธ์ในปี 2526 จากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ ภายในเล่มมีภาพถ่ายประกอบจำนวนราว 50 ภาพ โดยจำนง ศรีนวล เป็นผู้ถ่ายภาพ ภาพเหล่านี้ทำหน้าที่คลี่คลายบรรยากาศและความหมายของบทกวีให้ผู้่านได้เห็นภาพกวีนิพนธ์ชัดเจนยิ่งขึ้น

ชื่อ "เพลงขลุ่ยผิว" มีที่มาจากชื่อบทเพลงที่เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์แต่งเนื้อร้องใหม่เป็นคำไทยจากทำนองเพลง Scarborough Fair ของ Simon & Garfunkel โดยเนื้อหาของเพลงถ่ายทอดความคิดถึงบ้าน ความผูกพันต่อสังคมชนบทและวิถีเกษตรกรรมที่ค่อย ๆ เลือนหายไป พร้อมกับการจากถิ่นเดิมเข้ามาใช้ชีวิตในเมืองหลวง เนื้อเพลงบางวรรค เช่น "ฝากคิดถึง ถึงคนที่อยู่ไกล / ห่างเพียงไหน หัวใจให้ห่วงหา" สะท้อนแนวคิดที่ว่าหัวใจยังห่วงหาผู้ที่อยู่ไกล แม้ระยะทางจะแยกกันเพียงใด แนวคิดเรื่องความคิดถึงบ้านและสายใยของหัวใจนี้เองที่เชื่อมโยงกับแก่นของกวีนิพนธ์ภายในเล่ม

ด้วยเหตุนี้ เพลงขลุ่ยผิว จึงเป็นกวีนิพนธ์ที่พาผู้อ่านสำรวจความสัมพันธ์ระหว่างคนกับบ้านเกิด ระหว่างหัวใจกับระยะทาง และระหว่างความทรงจำกับสังคมชนบทที่กำลังเปลี่ยนไป ภาพถ่ายประกอบกว่า 50 ภาพช่วยให้ประสบการณ์การอ่านบทกวีไม่ได้อยู่เพียงถ้อยคำ แต่มีภาพของวิถีชีวิตและบรรยากาศที่ช่วยย้ำความคิดถึงและความผูกพันนั้นให้เห็นเป็นรูปธรรม

หนังสือเล่มนี้มีหลายฉบับพิมพ์ที่แตกต่างกัน ทั้งฉบับปกอ่อนและฉบับปกแข็ง พร้อมจำนวนหน้าและปีพิมพ์ที่ต่างกันออกไป จึงเหมาะกับผู้อ่านที่สนใจกวีนิพนธ์ไทยและผลงานของเนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ หากคุณอยากสัมผัสความคิดถึงบ้านและความผูกพันที่ร้อยเรียงผ่านบทกวี ลองเปิดเพลงขลุ่ยผิวและปล่อยให้ภาพและถ้อยคำพาคุณย้อนไปหาความรู้สึกนั้นด้วยตัวเองครับ