House of the Sleeping Beauties เคหาสน์เทวีนิทรา

House of the Sleeping Beauties เคหาสน์เทวีนิทรา เป็นนวนิยายของยาสึนาริ คาวาบาตะ นักเขียนชาวญี่ปุ่นที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปี 1968 เป็นคนแรกของญี่ปุ่น และเป็นชาวเอเชียคนที่สองต่อจากรพินทรนาถ ฐากูร ฉบับภาษาไทยแปลโดยแดนอรัญ แสงทอง

เรื่องเริ่มต้นจากชายวัยหกสิบเจ็ดปีที่มาพักค้างคืนที่ "เคหาสน์เทวีนิทรา" ซึ่งเขาได้รับอนุญาตให้นอนเคียงข้างหญิงสาวที่หลับสนิทอยู่ในห้องที่ปิดมิดชิด แต่ห้ามล่วงเกินด้วยประการใดทั้งสิ้น การจัดวางสถานการณ์เช่นนี้ทำให้ความทรงจำและความรู้สึกเชิงสัมผัสในชีวิตเก่าของเขาค่อย ๆ ผุดขึ้นมาอีกครั้ง

หัวใจของเรื่องอยู่ที่ความต่างของตัวละครทั้งสองฝ่าย ฝ่ายชายยังเต็มไปด้วยความรู้สึกและความคิดที่พลุ่งพล่าน ส่วนฝ่ายหญิงอยู่ในวัยที่กำลังผลิบาน แต่กลับหลับไหลราวกับไร้ชีวิต ผู้อ่านจะได้ตามกระแสความคิดของตัวละครเอก ซึ่งในตอนแรกดูเป็นปัจเจกคนหนึ่ง แต่สุดท้ายกลับสะท้อนภาพของมนุษย์ทั่วไปได้อย่างชัดเจน

ประเด็นที่โดดเด่นในเรื่องคือเรื่องราคะและความปรารถนา การเผชิญหน้ากับความตายที่ใกล้เข้ามา และความด้านชาของมโนธรรม ผู้แปลบรรยายว่าเรื่องนี้กล่าวถึงการเสพสังวาสด้วยภาษาที่สุภาพแต่มีกลิ่นอายของกามารมณ์ ขณะที่ยูกิโอะ มิชิมามองว่าแรงของความปรารถนาในเรื่องถูกผลักดันมาด้วยความใกล้ชิดของความตาย นวนิยายขนาดสั้นเล่มนี้ยังเป็นแรงบันดาลใจให้กาเบรียล การ์เซีย มาร์เกซเขียนงานที่มีขนาดใกล้เคียงกันอีกด้วย

ถ้าคุณสนใจวรรณกรรมที่เล่าเรื่องความปรารถนาด้วยภาษาอันประณีต และอยากติดตามว่าตัวละครจัดการกับความคิดของตัวเองอย่างไร เคหาสน์เทวีนิทรา อาจเป็นเล่มที่คุณอยากลองเปิดอ่านค่ะ