หนังสือปกเดียวกันดอกสร้อยสุภาษิต

ดอกสร้อยสุภาษิตคือบทกลอนสำหรับเด็กรุ่นเก่าที่แต่งขึ้นให้ร้องเล่นกันด้วยถ้อยคำง่าย ๆ แต่ไพเราะและสละสลวย โดยหยิบเอาเพลงกล่อมเด็กและบทที่เด็กเคยร้องเล่นในพื้นบ้านมาเป็นกระทู้ตั้งต้น แล้วต่อยอดเป็นคำกลอนที่แฝงข้อคิดสอนใจไว้ในเนื้อร้อง เมื่อร้องเล่นซ้ำ ๆ ก็ค่อย ๆ ซึมซับคติเหล่านั้นติดตัวไปใช้ในชีวิตประจำวัน นอกจากความสนุกของการร้องและการเล่นแล้ว ยังช่วยฝึกภาษาไทยให้คล่องปากคล่องใจไปพร้อมกัน

เนื้อหาของ책เล่มนี้เดินเรื่องด้วยสุภาษิตและคำสอนเรียบง่ายที่เด็กและผู้ใหญ่คุ้นเคย เช่น บทที่ขึ้นต้นว่า "ตั้งไข่ล้มต้มไข่กิน" ซึ่งชวนให้คิดว่าการตั้งไข่ให้ล้มเปล่า ๆ แล้วค่อยเอาไข่ไปต้มกินนั้นไม่ได้เกิดประโยชน์อะไร สู้เอาเวลาไปตั้งใจอ่านเขียนเรียนหนังสือให้เต็มที่ยังดีกว่า หรือบท "จ้ำจี้มะเขือเปราะ" ที่ว่าด้วยการเพ้อเจ้อสับสนวกวน เอาแต่รีบแจวรีบจ้ำโดยไม่คิดให้รอบคอบ แล้วย้ำเตือนว่าการทำอะไรรีบร้อนโดยไร้สติอาจไม่ดีนัก บทกลอนแต่ละบทจึงพาเด็ก ๆ ไปรู้จักการคิดก่อนทำ รู้จักตั้งใจเล่าเรียน และมองเห็นว่าความดีความชั่วเป็นเรื่องที่ตัวเราเองเท่านั้นจะรู้ได้

รูปแบบการประพันธ์ที่ร้อยเรียงวรรณภาษาสุภาษิตไว้เป็นบทจดจำ ทำให้คติสอนใจเหล่านั้นไม่จางหายง่าย ๆ แต่กลายเป็นถ้อยคำที่พกติดตัวไว้ใช้ยามคิดและตัดสินใจในเรื่องต่าง ๆ ทั้งเรื่องตื้นและเรื่องลึก เด็กที่ได้อ่านหรือได้ร้องบทเหล่านี้จึงได้ทั้งความเพลิดเพลินและแง่คิดที่ค่อย ๆ หล่อหลอมการฝึกฝนคิดพิจารณาของตนเองไปทีละน้อย

ถ้าคุณอยากพาเด็ก ๆ หรือตัวคุณเองย้อนไปสัมผัสจังหวะและถ้อยคำของบทกลอนไทยที่คุ้นหูกันมาหลายรุ่น ลองเปิดหนังสือเล่มนี้แล้วร้องตามไปด้วยกันดูนะคะ บางทีบทที่เคยได้ยินผ่านหูอาจกลายเป็นข้อคิดเล็ก ๆ ที่ติดใจให้หยิบมาคิดต่อได้อย่างไม่น่าเชื่อ