หนังสือปกเดียวกันLove me do...รักเจ้าเอย

ญาตาวีไม่รู้ว่าตัวเองโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่ เมื่อจู่ๆ เธอเก็บชายคนหนึ่งที่หมดสติในสภาพยับเยินจากท้ายรถกระบะกลับบ้าน เพราะตัวเธอเองก็ตัวเล็กแค่กระติ๊ดเดียว จะโยนเขาไว้ข้างถนนแล้วทำเป็นไม่เห็นก็ทำไม่ลง สุดท้ายต้องรีบขับรถไปขอความช่วยเหลือจากพี่ชายอย่างเร่งด่วน แล้วเรื่องวุ่นวายก็ยิ่งบานปลายเมื่อชายหนุ่มฟื้นขึ้นมาแต่กลับอ้างว่าตัวเองความจำเสื่อม ด้วยท่าทางเรียบเฉยไร้อารมณ์จนเธอไล่กลับบ้านไม่ได้เต็มปาก เธอจึงต้องรับเลี้ยงดูเขาไว้จนกว่าความทรงจำจะกลับคืนมา

แต่ความจริงคือความทรงจำของเขาไม่เคยหายไปไหนเลย เพราะชายคนนั้นคือภิมุข ภูเบศอรรถพงษ์ ผู้ที่เบื่อหน่ายชีวิตไฮโซและชื่อเสียงจนเต็มที เขาเลือกจะทิ้งทุกอย่างมาเป็นคนงานในไร่สับปะรด และเป็นลูกมือคอยช่วยสาวตาใสทำขนมมากกว่า ยิ่งได้อยู่ใกล้ญาตาวีทีละนิด ความรู้สึกบางอย่างก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นในใจเขาโดยไม่ทันรู้ตัว กลายเป็นเรื่องราวความรักที่ชวนอมยิ้มระหว่างสาวบ้านไร่กับชายหนุ่มที่ปิดบังตัวตนไว้

ถ้าคุณชอบนิยายรักแนวอบอุ่นที่ตัวละครค่อยๆ ทำความรู้จักกันผ่านกิจวัตรเรียบง่ายอย่างการทำขนมและงานไร่ ลองเปิดเข้าไปดูสิว่าเมื่อความจริงเรื่องตัวตนของภิมุขเปิดเผยขึ้น ญาตาวีจะรับมือกับมันอย่างไร