หนังสือปกเดียวกันถนนไปดวงดาว

ถนนไปดวงดาว เล่าถึงวาปีและชีวิน หนุ่มสาวที่มีความมุ่งมั่นจะเดินไปให้ถึงดวงดาวแห่งความปรารถนาของตน แต่เส้นทางสู่ความฝันของทั้งสองกลับไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเสียทีเดียว เพราะความพร้อมและจังหวะเวลาที่แต่ละคนมีนั้นเป็นตัวกำหนดทิศทางของการเดินทางไว้ตั้งแต่ต้น เรื่องราวจึงพาเรามองเข้าไปในความคิดและทางเลือกของคนสองคนที่อาจต้องการจุดหมายเดียวกัน แต่กลับเลือกวิธีคิดและวิธีปฏิบัติที่แตกต่างกัน จนความสัมพันธ์ของทั้งคู่ดูเหมือนจะเป็นไปได้ยากขึ้นทุกที

สิ่งที่นวนิยายเรื่องนี้ชวนให้ติดตามคือความต่างระหว่างความฝันที่ลอยสูงกับความเป็นจริงที่อยู่ใกล้เท้า วาปีเคยเปรียบเทียบตนเองในยามที่หัวใจเต็มไปด้วยความรักกับยามที่สติกลับมาอยู่กับตัวว่าแตกต่างกันราวกับแผ่นฟ้ากับแผ่นดิน แผ่นฟ้าสูงส่งแต่เลื่อนลอย เต็มไปด้วยความฟุ้งฝันที่อยากคว้ามาไว้เป็นของตน ส่วนแผ่นดินแม้อยู่ต่ำและบางครั้งก็หยาบขรุขระ แต่กลับเป็นจริงและไม่หลอกให้เข้าใจผิดว่าสิ่งใดเป็นอะไรทั้งที่มันไม่ได้เป็นเช่นนั้น

ด้านชีวินต้องเผชิญกับความหวั่นไหวในอารมณ์ของตนเอง จนหลงเดินไปบนถนนอีกสายหนึ่งซึ่งปลายทางมีแต่ความเศร้า ความเงียบเหงาและความเดียวดายรออยู่ ความผิดพลาดครั้งนั้นจึงกลายเป็นบทเรียนที่สะท้อนให้เห็นว่าการเดินตามความฝันไม่ได้ขึ้นอยู่กับความมุ่งมั่นเพียงอย่างเดียว แต่ยังเกี่ยวพันกับวินัยในใจและการรู้จักตัวเองด้วย

หากคุณสนใจนวนิยายที่พาไปสำรวจความคิดของคนที่กำลังเลือกเส้นทางชีวิต และอยากติดตามว่าวาปีกับชีวินจะรับมือกับความต่างในวิธีคิดของกันและกันอย่างไร เรื่องนี้ก็น่าจะเป็นเพื่อนร่วมทางที่ชวนให้คุณค่อย ๆ เดินไปพร้อมกับตัวละครได้อย่างสบายใจ