หนังสือปกเดียวกันวายุภัคมนตรา

ทิชากร นักเขียนนิยายโรมานซ์เจ้าของนามปากกา “ฮัมมิ่งเบิร์ด” ตัดสินใจออกเดินทางไปพักที่ไร่องุ่นสายลม เพื่อเก็บข้อมูลและหาประสบการณ์จริงสำหรับนิยายเรื่องใหม่ของเธอ เพราะถึงแม้บทเลิฟซีนในหนังสือจะหวือหวาเพียงใด แต่ตัวเธอเองกลับไม่มีประสบการณ์ด้านนี้เลย และเริ่มรู้สึกว่าตัวเองหมดมุกที่จะเขียนเสียแล้ว

ทิชากรเป็นลูกสาวของไกรฤทธิ์ อดีตหมอไสยที่ผันตัวมาเป็นแพทย์แผนโบราณ ด้วยความที่เคยเป็นผู้ช่วยพ่อ เธอจึงพอมีฝีมือด้านไสยขาวและสมุนไพรไทยติดตัวอยู่บ้าง อีกทั้งยังเป็นสาวโบฮีเมียนที่ชอบทำอะไรเปิ่น ๆ โดยไม่รู้ตัว แต่เพราะเป็นห่วงลูกสาวคนเดียวที่ต้องจากบ้านไปไกล พ่อของเธอจึงแอบฝากเหล่ารัก-ยมให้ตามไปดูแลโดยซ่อนไว้ในย่ามใบเก่งของเธอ

ทันทีที่มาถึงไร่องุ่นสายลม ทิชากรก็รู้สึกถึงความผิดปกติ เมื่อท้องฟ้าเหนือไร่ถูกเมฆดำทะมึนปกคลุมทั้งที่รอบด้านแจ่มใส และรัก-ยมในกระเป๋าก็ออกมายืนยันว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล จนกระทั่งเธอได้พบกับวายุภัค หนึ่งในสี่พี่น้องตระกูลอดิศวร ผู้ดูแลไร่องุ่นของครอบครัว แต่สิ่งที่เธอมองเห็นไม่ใช่ความหล่อเหลาของเขา หากเป็นใบหน้าหมองคล้ำราวกับถูกของและเงาของนางโหงพรายที่เกาะอยู่บนหลัง

วายุภัคเป็นหนุ่มเจ้าสำราญที่นิสัยไม่ต่างจากลมเพลมพัด รักง่ายหน่ายเร็ว มีอารมณ์ศิลปินสูง ชอบวาดรูปและฟังเพลงคลาสสิก เขาไม่เชื่อเรื่องไสยศาสตร์และมองว่าทิชากรเป็นเพียงสาวช่างฝันเพ้อเจ้อที่พูดจาไร้สาระ เมื่อฝ่ายหนึ่งพยายามเตือนอีกฝ่ายกลับไม่ยอมฟัง ความไม่ลงรอยจึงกลายเป็นความสัมพันธ์แบบไม้เบื่อไม้เมาที่ทั้งคู่ต้องอยู่ร่วมไร่เดียวกัน 尤其是在เมื่อวายุภัคเริ่มมีอาการแปลก ๆ ปวดหัว ปวดท้อง และได้ยินเสียงภาษาที่ไม่คุ้นหู ขณะที่ทิชากรกับเหล่ารัก-ยมพยายามสืบหาต้นเหตุของภัยที่คืบคลานเข้ามา

เรื่องราวจึงพาคุณผู้อ่านไปสัมผัสทั้งความโรแมนซ์ในไร่องุ่น กลิ่นอายของไสยขาวและความเชื่อพื้นถิ่น และปมความแค้นที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังวิญญาณร้ายที่ตามหลอกหลอน หากคุณอยากรู้ว่าสายลมจะยอมหยุดพัดอยู่ใต้ปีกนกน้อยตัวนี้หรือไม่ และทั้งคู่จะค่อย ๆ เปิดใจให้กันได้อย่างไร ก็ลองหยิบเล่มนี้ขึ้นมาอ่านแล้วค่อย ๆ ลุ้นไปพร้อมกันนะ