พระจันทร์ที่ไม่เคยโดนเหยียบ

คุณหมอเยี้ยงเป็นแพทย์ประจำโรงพยาบาลชุมชนแห่งหนึ่ง ที่ต้องดูแลคนไข้วันละหลายร้อยคน จนทั้งร่างกายและจิตใจเริ่มอ่อนล้า ความเครียดไม่ได้อยู่แค่ในงาน แต่ซึมเข้าไปถึงการใช้ชีวิตทั้งหมดของเขาด้วย เรื่องราวจึงเริ่มจากช่วงเวลาที่เขาอยู่ในภาวะเหนื่อยล้านี้ ทั้งความขัดแย้งเล็กๆ กับคนในครอบครัวและความรู้สึกที่ค่อยๆ สะสมมา

ตัวเรื่องหมุนอยู่รอบการย้อนคิดถึงความสัมพันธ์ในบ้าน ไม่ว่าจะเป็นแม่ที่คอยห่วงใยเขามาตลอด ภรรยาที่ผูกพันกันมาตั้งแต่เริ่มจีบ และลูกชายที่กำลังทำการบ้านซึ่งชวนให้เขาค้นหารูปเก่าๆ ระหว่างทางนั้น หมอเยี้ยงได้ระลึกถึงความรักและความหวังดีที่เคยได้รับ จนมองชีวิตของตัวเองต่างไปจากเดิม

นอกจากเรื่องครอบครัวแล้ว ผู้เขียนยังชวนให้คิดถึงจังหวะชีวิตที่เร่งรีบในโลกปัจจุบัน ที่บางครั้งเราก็เดินตามฝูงชนไปโดยไม่ได้ถามตัวเองว่าอยากมีชีวิตแบบไหน หรือลืมคนที่เคยเดินอยู่ข้างๆ ไป แม้เนื้อหาจะมีมุกขำๆ แทรกอยู่เป็นระยะ แต่ก็แฝงประเด็นเหล่านี้ไว้อย่างเป็นธรรมชาติ

ชื่อเรื่องอย่าง "พระจันทร์ที่ไม่เคยโดนเหยียบ" ก็สะท้อนมุมคิดนี้ได้ดี เพราะมนุษย์ไปเหยียบดวงจันทร์มาแล้วกว่าสี่สิบปี แต่พระจันทร์ของใครบางคนยังไม่เคยมีใครไปถึงเลย

ถ้าคุณสนใจเรื่องราวของคนทำงานที่แบกความเหนื่อยไว้กับความรักในครอบครัว และอยากติดตามว่าหมอเยี้ยงจะมองชีวิตของตัวเองอย่างไร ลองเปิดอ่านดูนะคะ