หนังสือปกเดียวกันหมอภัคพงศ์

หมอภัคพงศ์ เล่าเรื่องของนายแพทย์ผู้ยึดมั่นในจรรยาบรรณของวิชาชีพ เป็นสุภาพบุรุษที่ความรักในหน้าที่การงานและความดีงามกลายเป็นแรงบันดาลใจให้ผู้คนรอบข้างหันกลับมาศรัทธาในตัวเขา นวนิยายเรื่องนี้เป็นผลงานของก.สุรางคนางค์ หรือกัณหา เคียงศิริ ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ผู้มีเส้นทางนักประพันธ์ยาวนานกว่าสามทศวรรษ ตัวเรื่องเริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารสกุลไทยช่วงปี 2514–2515 และได้รับการยกย่องว่าเป็นนวนิยายเรื่องสุดท้ายในชีวิตของท่าน

สิ่งที่เรื่องนี้ชวนคิดคือภาพของหมอภัคพงศ์ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง ไม่ใช่แค่ผู้รักษาโรค แต่เป็นคนที่ต้องประคองความถูกต้องไว้ท่ามกลางความคาดหวังและแรงกดดันของผู้คนรอบตัว ความงามและความดีในตัวเขาถูกนำเสนออย่างต่อเนื่องและจริงจัง จนกลายเป็นกระจกที่สะท้อนให้เห็นว่าความศรัทธาในคนคนหนึ่งก่อตัวขึ้นได้อย่างไร และเมื่อความไว้วางใจนั้นถูกทดสอบด้วยภาระหน้าที่และความรับผิดชอบทางวิชาชีพ เขาจะรักษาหลักยึดของตัวเองไว้ได้หรือไม่

ใครที่ชื่นชอบนวนิยายไทยแนวย้อนยุคที่พูดถึงชีวิต การงาน และศีลธรรมของคนในวงการแพทย์ น่าจะได้บรรยากาศและความคิดบางอย่างที่ยังร่วมสมัยจากเรื่องนี้ ลองเปิดเข้าไปทำความรู้จักหมอภัคพงศ์ดู แล้วค่อย ๆ ติดตามว่าเขาจะประคองความดีงามของตัวเองไว้อย่างไรตลอดเรื่อง