อยากจะเพียงผูกพัน

อยากจะเพียงผูกพัน เป็นบทกลอนของลูกน้ำที่ถ่ายทอดความอ่อนไหวในใจออกมาเป็นตัวอักษร ผู้เขียนพูดถึงหัวใจที่บอบบาง ความคิดถึงใครสักคนที่ยังเมินเฉย และความรู้สึกเหินห่างที่ทำให้เศร้าจนน้ำตาพรั่งพรูเมื่อนึกถึงคนนั้น

ผู้เขียนระบุว่าบทกลอนเหล่านี้เขียนขึ้นเพื่อเตือนทั้งสายตาและใจของตัวเอง จึงเหมือนบันทึกของความรู้สึกที่ไม่อยากปล่อยให้หายไปไหน

ถ้าคุณชอบงานกลอนที่ค่อยๆ เผยความคิดถึงและความเปราะบางของหัวใจ ลองเปิดอ่านบทกวีของลูกน้ำดูนะ อาจมีบางวรรคที่ทำให้คุณนึกถึงความรู้สึกของตัวเองขึ้นมาก็ได้