หนังสือปกเดียวกันปาก

ปาก ผลงานของ ว.วินิจฉัยกุล พูดถึงคำที่หลุดออกจากปากของแต่ละคน ซึ่งแม้จะจางหายไปเหมือนลมที่เล็ดลอดออกมา แต่สิ่งที่คงอยู่คือตัวตนของผู้พูด และคนรอบข้างจะรักหรือชังเขามากน้อยแค่ไหนก็ขึ้นอยู่กับการมองของแต่ละคน

เรื่องนี้เต็มไปด้วยการปะทะคารมที่เจ็บแสบ ถ้อยคำในวงสังคมหนึ่งอาจทั้งสร้างสรรค์และทำลายล้างได้พร้อมกัน และการพูดก็ทั้งเปิดเผยและปิดบังตัวตนที่แท้จริงของแต่ละคนไปพร้อมกัน ตัวละครหลักที่เล่าถึงกลุ่มเพื่อนและสังคมรอบตัวจึงมักถูกมองผ่านสิ่งที่พวกเขาพูดออกมามากกว่าสิ่งที่ทำ

ตัวละครหลักฝ่ายหญิงสองคนถูกวางไว้ให้เปรียบเทียบกัน คนแรกคือเมรัย หญิงสาวเรียบร้อยที่เรียนจบนิติศาสตร์และต้องย้ายไปอยู่กับคุณย่าในจังหวัดเล็ก ๆ ใกล้กรุงเทพฯ พร้อมช่วยพ่อดูแลการก่อสร้างบ้านพักยามเกษียณ ก่อนจะเข้าไปทำงานที่สำนักงานทนายความของครอบครัวหนึ่ง ส่วนอีกคนคือรอย ลูกสาวคนเล็กของครอบครัวนั้น เป็นหญิงสาวสวยทันสมัยที่เรียนเก่ง แต่มีนิสัยปากร้ายและถือตนเป็นศูนย์กลาง เธอเป็นเด็กที่ถูกรับมาอุปการะ และต้องเติบโตท่ามกลางคำพูดดุด่าของผู้เป็นแม่

นอกจากสองสาว เรื่องยังพาไปรู้จักหมออุรส หมอหนุ่มที่หลงตัวเองและตั้งมาตรฐานคู่ชีวิตไว้สูง ซึ่งเมรัยรู้สึกประทับใจ ความสัมพันธ์ของตัวละครทั้งสี่คนจึงเป็นแกนหลักที่ทำให้เรื่องราวของคำพูดและตัวตนค่อย ๆ ถูกเปิดให้เห็น

ใครที่สนใจว่าคำพูดจะบอกอะไรเกี่ยวกับคนได้มากแค่ไหน ลองติดตามดูนะคะว่าตัวละครแต่ละคนจัดการกับถ้อยคำของตัวเองอย่างไร