หนังสือปกเดียวกันขอหมอนใบนั้นที่เธอฝันยามหนุน

นวนิยายชีวิตที่เล่าเรื่องของ "ล่องจุ๊น" เด็กหนุ่มลูกคนกลางผู้เติบโตมาท่ามกลางอคติและการเลือกที่รักมักที่ชังของพ่อ ชื่อของเขามีความหมายถึงความหมดเนื้อหมดตัว และพ่อมักโยนความผิดให้เขาเมื่อชีวิตประสบปัญหา จนล่องจุ๊นเติบโตขึ้นมาด้วยความรู้สึกว่าตัวเองเป็นตัวนำโชคร้ายให้กับคนรอบข้าง เขาจึงเก็บงำความน้อยใจไว้ และหลงไปจับกลุ่มกับเพื่อนนักเรียนเกเร แต่ท่ามกลางความมืดมิดนั้น แม่คือที่พึ่งทางใจเดียวที่มองเขาเป็นลูกคนหนึ่งอย่างแท้จริง และเป็นคนที่คอยปลอบใจและให้กำลังใจเขาเสมอ

เมื่อพ่อทรยศแม่ด้วยการมีเมียน้อยและจะพาเข้ามาอยู่ในบ้าน แม่จึงตัดสินใจพาล่องจุ๊นย้ายออกมาเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยกัน สองแม่ลูกเดินทางไปอยู่ที่นครปฐมและพึ่งพาความเมตตาของญาติที่ขายหมูอยู่ในตลาด บ้านหลังใหม่แม้จะทรุดโทรมและคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคอกหมู แต่ในใจของล่องจุ๊นกลับรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยกว่าบ้านหลังใหญ่ในกรุงเทพฯ หลายเท่า ความรักความเอ็นดูจากคนรอบข้างค่อยๆ โอบประคองเด็กชายที่เอาแต่โทษตัวเองให้เรียนรู้ที่จะก้าวข้ามคำพูดร้ายๆ ที่ฝังลึกอยู่ในใจ

นวนิยายเรื่องนี้ว่าด้วยความไม่ยอมจำนนต่อโชคชะตาและความอยุติธรรม การต่อสู้กับบาดแผลในใจที่เกิดจากคำพูดของคนที่เรารัก และคำถามที่ว่า ชีวิตของเราเป็นเพราะฟ้าประกาศิตหรือ因为我们ลิขิตมันขึ้นเอง เรื่องราวของล่องจุ๊นจึงเป็นเหมือนกระจกที่ชวนให้ใครหลายคนได้ทบทวนบาดแผลวัยเด็กของตัวเอง และมองเห็นคุณค่าของการเป็นคนดีแม้โลกจะไม่ได้ใจดีกับเราเสมอ ถ้าคุณสนใจการเติบโตของตัวละครที่ต้องแบกคำสบประมาทไว้ตั้งแต่เกิด ลองเปิดหนังสือเล่มนี้แล้วติดตามดูก็ได้ว่าเขาจะเลือกเดินทางต่ออย่างไร