ขอบฟ้าฤๅจะกั้น

ขอบฟ้าฤๅจะกั้น เป็นนวนิยายรักของศุภร บุนนาค ที่เล่าเรื่องราวความรักของคนหนุ่มสาวสี่คนท่ามกลางฉากหลังของเขตแดนและผู้คนสองฝั่งแม่น้ำโขง เรื่องเริ่มต้นขึ้นในวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2511 ในงานพระราชพิธีเปิดสายส่งไฟฟ้าแรงสูงข้ามแม่น้ำโขงจากหนองคายไปยังฝั่งประเทศลาว ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ผู้คนทั้งสองฟากฝั่งต่างชื่นชมยินดี และเป็นจุดนัดพบของกลุ่มนักศึกษาเพื่อนรักอย่างภาณุ รมณีย์ เจ้ารอยอินทร์ และเจ้านางสร้อยแสงฟ้า

ภาณุเป็นหนุ่มรูปงามที่มีทั้งความนุ่มนวลอ่อนโยนและความเป็นสุภาพบุรุษที่เข้มแข็งกล้าหาญ เขามีใจให้รมณีย์ สาวน้อยผู้เยือกเย็นและเฉลียวฉลาดมาโดยตลอด ขณะที่เจ้ารอยอินทร์ ชายหนุ่มรูปงามผู้มีกลิ่นอายของความเป็นเจ้านาย แต่มีกิริยาวาจาสุภาพนุ่มนวลและเก็บความรู้สึกไว้ในใจ กลับแอบหลงรักรมณีย์เช่นกัน แม้เขาจะมีคู่หมายอยู่แล้วคือเจ้าสร้อยแสงฟ้า ผู้ซึ่งภายนอกดูอ่อนไหวและเรียบร้อย แต่ภายในใจกลับเต็มไปด้วยความริษยาและความรู้สึกเคียดแค้นในชะตากรรมที่ต้องพลัดบ้านพลัดเมืองมา อีกทั้งยังปรารถนาจะแย่งชิงภาณุมาเป็นของตน

ทั้งสี่คนเป็นเพื่อนรักกัน แม้แต่ละคนจะมีหัวใจที่มอบให้แก่ใครต่างกันไป เรื่องราวจึงพาเราไปสำรวจความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างเพื่อนสนิท ความรักที่เก็บงำ ความรู้สึกที่ไม่อาจเอ่ยออกมา และบาดแผลของผู้ที่จากบ้านเกิดเมืองนอนมาอยู่บนแผ่นดินอื่น นวนิยายเรื่องนี้เป็นผลงานชิ้นสำคัญอีกเรื่องหนึ่งของศุภร บุนนาค นักเขียนรุ่นครูผู้มีสำนวนภาษาอันเป็นเอกลักษณ์ ซึ่งชวนให้ผู้อ่านติดตามว่าความรักและมิตรภาพของคนทั้งสี่จะคลี่คลายไปในทางใด หากคุณชื่นชอบนวนิยายรักคลาสสิกที่พูดถึงหัวใจของผู้คนควบคู่กับฉากหลังทางประวัติศาสตร์และภูมิภาค อาจลองเปิดเรื่องนี้ดู แล้วปล่อยใจไปกับความรักที่ต้องฝ่าขอบเขตและอุปสรรคของคนสี่คนนี้ดูสักครั้ง