บุหงารำไป

นวนิยายของโสภาค สุวรรณ เรื่องนี้พาเราไปรู้จักชีวิตของเฟื่องฟ้าและผู้คนรอบตัว ตั้งแต่ช่วงวัยเยาว์ที่ทุกคนยังอยู่ด้วยกันในเรือน เล่าถึงความผูกพันในครอบครัวและความสัมพันธ์ของผู้คนที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น ก่อนเรื่องจะขยายออกไปเมื่อฝ่ายชายต้องจากไปเรียนต่อที่ประเทศฝรั่งเศส เฟื่องฟ้าเขียนจดหมายติดต่อกับคุณย่าของเขาเสมอ ก่อนที่เธอเองจะเลือกเรียนพยาบาลและออกไปช่วยดูแลผู้ป่วย

สิ่งที่เรื่องนี้แตะไว้อย่างน่าสนใจคือปมของหญิงโคมเขียวและความทุกข์ของมณฑา พี่สาวของเฟื่องฟ้า ที่ต้องออกเรือนไปกับคนที่หลงใหลหญิงอื่น ขณะที่ลออเองก็เป็นอีกตัวละครที่ชวนให้เอาใจช่วยและสงสารไปพร้อมกัน ความรักและความผิดหวังของตัวละครแต่ละคนจึงไม่ได้จบง่ายๆ อยู่ที่ใครคนใดคนหนึ่ง

ฉากหลังของเรื่องอัดแน่นด้วยบรรยากาศและข้อมูลของสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้เราได้สัมผัสทั้งประวัติศาสตร์และมุมมองทางสังคมที่แตกต่างออกไปผ่านชีวิตของตัวละคร เรื่องดำเนินไปบนความเศร้าและความทุกข์ แต่ก็มีปลายทางที่ทำให้รู้สึกดีได้บ้าง ไม่ใช่ทุกอย่างจะจบลงด้วยน้ำตา

ถ้าคุณชอบนวนิยายที่พาไปใช้ชีวิตอยู่กับตัวละครทีละช่วงวัย และสนใจว่าคนเหล่านี้จะประคองความสัมพันธ์และผ่านเรื่องราวยากๆ ไปได้อย่างไร ลองเปิด บุหงารำไป ดูสักครั้งนะคะ