หนังสือปกเดียวกันแต่ปางก่อน

เรื่องราวเริ่มขึ้นราว พ.ศ. 2490 เมื่อราชาวดี ปชาธร หญิงสาวที่เพิ่งจบจากคอนแวนต์เข้ารับตำแหน่งครูที่โรงเรียนกุลนารีวิทยา ซึ่งตั้งอยู่ในเขตวังเก่าแก่ที่สร้างไว้ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 6 ภายในบริเวณนี้เองที่หล่อนได้พบกับดวงวิญญาณของหม่อมเจ้ารังสิธร หรือที่เรียกกันว่าท่านชายใหญ่ อดีตเจ้าของวังและตำหนักริมน้ำ ซึ่งเป็นอาคารตะวันตกสไตล์บ้านในอังกฤษสมัยราชวงศ์ทิวดอร์ ราชาวดีรู้สึกผูกพันและสนใจตำหนักริมน้ำอย่างบอกไม่ถูก ความสนใจนี้เองที่ค่อย ๆ พาหล่อนเข้าไปพัวพันกับหม่อมราชวงศ์จิรายุส เจ้าของวังและตำหนักริมน้ำคนปัจจุบัน ผู้ตกหลุมรักหล่อนทั้งที่ตัวเองหมั้นหมายอยู่กับหม่อมราชวงศ์สวรรยาแล้ว

แต่หัวใจของราชาวดีไม่ได้ตอบรับคุณชายจิรายุสเลย เพราะหล่อนผูกพันอยู่กับวิญญาณของท่านชายใหญ่ ผู้ทรงศักดิ์สูงส่ง และเป็นท่านชายใหญ่ผู้นี้ที่นำหล่อนย้อนเข้าไปล่วงรู้อดีตชาติของตัวเอง ว่าครั้งหนึ่งหล่อนเคยเป็นเจ้านางม่านแก้ว หรือเจ้านางน้อย เจ้าหญิงจากต่างแดนที่เคยพำนักอยู่ในวังเก่าแห่งนี้ และเคยเป็นคนรักของท่านชายใหญ่ ทว่าหนทางแห่งรักของทั้งสองในอดีตหาได้โรยด้วยกลีบกุหลาบไม่ มันจบลงด้วยโศกนาฏกรรม และเวรกรรมจากกาลก่อนก็ยังไม่สิ้นสุดลงง่าย ๆ

เสน่ห์อีกอย่างของเรื่องอยู่ที่รายละเอียดของสถานที่และบรรยากาศเก่า ๆ อย่างห้องที่มีเครื่องดนตรีไทยวางเรียงรายอยู่บนพรมสีแดง ไม่มีผู้คนอยู่ในห้องนั้น ทว่าเสียงดนตรีกลับดังกังวานขึ้นมาได้เอง จนเมื่อเครื่องดนตรีเกือบทุกชนิดเงียบเสียงลง เหลือเพียงซอสามสายที่บรรเลงเพลงลาวม่านแก้วอย่างไพเราะราวกับจะเอ่ยเป็นคำพูด ก่อนที่เสียงบุรุษผู้ไพเราะนุ่มนวลจะแว่วถามขึ้นมาว่าน้องจำเพลงของเราทั้งสองคนไม่ได้แล้วหรือ

ถ้าคุณชอบเรื่องราวความรักที่ถักทออยู่ระหว่างอดีตกับปัจจุบัน และชวนให้สงสัยว่าความผูกพันข้ามภพข้ามชาติจะนำพาไปสู่ทางออกแบบใด ลองเปิดหน้าแรกของ แต่ปางก่อน แล้วค่อย ๆ ติดตามว่าราชาวดีจะจัดการกับหัวใจของตัวเองและเงาอดีตที่ตามหลอนมาอย่างไร