เจ้าการะเกด เรื่องรักแต่ครั้งบรมสมกัป

เจ้าการะเกด เรื่องรักแต่ครั้งบรมสมกัป ผลงานของแดนอรัญ แสงทอง พาเรากลับไปยังหมู่บ้านแพรกหนามแดงในค่ำคืนหนาวเหน็บของต้นเดือนธันวาคม พ.ศ. 2510 บรรยากาศในคืนนั้นทั้งเงียบงันและอ้างว้าง และยังแฝงความขมขื่นจากภัยน้ำท่วมที่ทิ้งความเศร้าหมองไว้ให้ผู้คนในหมู่บ้าน

ชีวิตในแพรกหนามแดงไม่ได้มีแค่งานในท้องนา เมื่อว่างเว้นจากงาน ชาวบ้านมักมาพบปะกันใต้ต้นมะขามใหญ่ มีหลวงพ่อเทียนที่เด็กๆ รักและเคารพเป็นผู้เล่าเรื่องคอยนั่งอยู่ด้วยเสมอ ท่านเป็นนักเล่าเรื่องที่มักแทรกความอัศจรรย์ลงไปในเรื่องราว ไม่ว่าจะเป็นเรื่องจอมขมังเวทย์ เสือสมิง หรือขุมสมบัติ และเมื่อเล่าไปถึงอดีตของตนเอง เรื่องเล่าของท่านก็ค่อยๆ พาเรากลับไปสู่ความรักในวัยหนุ่มสาว

หัวใจของเรื่องคือความรักระหว่างควันเทียนกับเจ้าการะเกด หญิงสาวที่อ่อนหวานและช่างฝัน ทั้งคู่ต่างใฝ่ฝันจะสร้างครอบครัว และร่วมกันถางป่าจนกลายเป็นผืนดินสำหรับทำนา ทว่าความสุขนั้นถูกขัดจังหวะด้วยเหตุการณ์ที่เสือลากวัวไปกิน ซึ่งกระทบใจควันเทียนอย่างมาก เพราะแม่ของเขาก็เคยถูกเสือทำร้ายจนเสียชีวิต และเขาเคยเป็นพยานเห็นเหตุการณ์นั้นด้วยตาตนเอง

นอกจากเนื้อเรื่องแล้ว งานชิ้นนี้ยังน่าสนใจในแง่การเล่าเรื่อง ผู้เขียนวางเรื่องไว้ในโครงสร้างเรื่องซ้อนเรื่อง คล้ายนิทานซ้อนนิทานของอินเดียและเปอร์เซีย และเสนอว่านวนิยายไม่ได้แยกขาดจากนิทาน แต่เป็นความต่อเนื่องของกันและกัน ทั้งสองต่างมีจุดเริ่มต้นเพื่อให้ความบันเทิงแก่มนุษย์ ผู้อ่านจึงอาจได้สัมผัสการผสานกันระหว่างการเล่านิทานแบบตะวันออกกับรูปแบบนวนิยาย

นักอ่านหลายคนชื่นชมภาษาที่บรรยายบรรยากาศของป่า แสงหิ่งห้อย และลมหนาว จนรู้สึกราวกับได้เห็นภาพตามไปด้วย ส่วนผลงานของแดนอรัญก็ถูกแปลเป็นภาษาต่างประเทศหลายภาษา โดยเจ้าการะเกดเป็นหนึ่งในเล่มที่นักอ่านรู้จักกันดี

ถ้าคุณสนใจเรื่องราวความรักในยุคเก่า ที่ผสมผสานการเล่านิทานพื้นบ้านเข้ากับนวนิยาย ลองเปิดหน้าแรกของแพรกหนามแดงดูนะคะ แล้วค่อยๆ ตามไปดูว่าเรื่องเล่าของหลวงพ่อเทียนจะพาเราไปถึงไหน