หนังสือปกเดียวกันเจ้าบ้าน เจ้าเรือน

เจ้าบ้าน เจ้าเรือน เปิดเรื่องด้วยบรรยากาศชวนขนหัวลุกเมื่อแพรขาวตื่นขึ้นกลางดึกแล้วพบว่าลูกสาวหายไปจากข้างกาย เธอวิ่งตามเสียงร้องของเด็กน้อยไปจนถึงบันไดท่าน้ำ และได้ยินคำพูดที่ทำให้ใจเย็นเฉียบว่า "คนบ้านโน้น" กำลังเรียกให้ลูกไปเล่นด้วย ความเชื่อมโยงระหว่างสองบ้านนี้เองที่นำไปสู่เรื่องราวของไรวินท์ วิญญาณที่ยังคงติดอยู่ในบ้านโบราณหลังหนึ่ง เพราะบาปที่เขาเคยกระทำไว้กับสีนวล ภรรยาผู้เคราะห์ร้ายของเขา เขาต้องทนทุกข์ทรมานเรื่อยมาโดยไม่สามารถหลุดพ้นไปได้

แพรขาวเองก็เป็นหญิงที่ถูกสามีทำร้ายทั้งกายและใจ จนชีวิตต้องกลายเป็นแผลเป็น ความบอบช้ำที่เธอแบกไว้ทำให้คำถามของเรื่องน่าสนใจขึ้นไปอีก เมื่อหญิงซึ่งไม่อาจวางใจผู้ชายได้ง่าย ๆ ต้องเผชิญหน้ากับดวงวิญญาณที่จมอยู่ในความผิดของตนเอง เธอจะเปิดประตูให้กับการปลดปล่อยวิญญาณที่ทุกข์ทรมานนั้น หรือจะปล่อยให้ความกลัวและบาดแผลของเธอปิดกั้นทุกอย่างไว้ เรื่องนี้จึงเป็นทั้งนิยายเหนือธรรมชาติที่ชวนติดตามและเรื่องราวที่พาเราเข้าไปสำรวจความรัก ความแค้น และความผิดที่ส่งต่อจากคนรุ่นหนึ่งสู่คนอีกรุ่น

สิ่งที่ผู้เขียนค่อย ๆ เผยให้เห็นคือความจริงที่ว่า ความดีและความอดทนเพียงอย่างเดียวไม่ได้ประกันว่าชีวิตคู่จะราบรื่น เพราะหัวใจคนเราไม่ได้อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของเหตุผลเสมอไป ไรวินท์เองเกลียดพ่อที่ทิ้งแม่ไปมีหญิงอื่น แต่กลับทำแบบเดียวกันกับภรรยาของตนเอง ขณะที่วารีต้องทนทุกข์เพราะสามีไม่ซื่อสัตย์ แต่ก็ไม่ได้ตำหนิลูกชายที่เดินตามรอยพ่อ และไม่เห็นอกเห็นใจลูกสะใภ้เท่าที่ควร เรื่องนี้จึงหยิบค่านิยมชายเป็นใหญ่และการมีภรรยาน้อยในอดีตขึ้นมาส่องให้เห็นผลลัพธ์ที่ตกค้างอยู่ในความรู้สึกของคนที่ถูกละเลย

ตัวละครในเรื่องล้วนมีทั้งด้านดีและด้านไม่ดี และต่างก็ถูกความโลภ โกรธ หลง ของตัวเองจองจำไว้ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง จนกลายเป็น "นักโทษของความรัก" และ "นักโทษของความแค้น" ที่ต้องแบกรับผลของการกระทำของตนเอง ใครที่ชื่นชอบนิยายเหนือธรรมชาติซึ่งหยิบเรื่องผีเรือนมาผูกกับปมความสัมพันธ์ในครอบครัว และชวนคิดถึงเรื่องบาปกรรมที่ข้ามรุ่นข้ามสมัยได้น่าติดตามเรื่องนี้ไว้ในรายการอ่านของคุณ แล้วค่อย ๆ ติดตามว่าแพรขาวจะเลือกอย่างไรกับดวงวิญญาณที่รอการอภัยอยู่ตรงหน้า