เพียงเรามีกัน แค่นั้นพอ

เพียงเรามีกัน แค่นั้นพอ เป็นนวนิยายโรแมนติกของแอนนา กาวาลดา ที่อธิชา มัญชุนากร แปลเป็นภาษาไทย เรื่องนี้พาผู้อ่านไปรู้จักกับคนสี่คนที่ดูแล้วไม่น่าจะเข้ากันได้เลย ทุกคนต่างมีร่องรอยความเศร้าในชีวิต จนเหมือนมีรอยโหว่และรอยขาดวิ่นอยู่ในตัว แต่เมื่อได้อยู่ด้วยกัน บาดแผลเหล่านั้นกลับเติมเต็มกันและกัน และช่วยประคับประคองความสมดุลที่เปราะบางของพวกเขาให้กลายเป็นความสมบูรณ์ในแบบของตัวเอง

ตัวละครหลักเริ่มจากกามีย์ อาร์ติสต์สาวร่างผอมบางที่พยายามทำตัวให้เลือนหายไปจากสังคม และรับงานทำความสะอาดอาคารในยามค่ำคืน ส่วนฟิลิแบร์ต์เป็นคุณชายตกยากที่มีความรู้ด้านประวัติศาสตร์อย่างกว้างขวาง แต่จะพูดตะกุกตะกักทุกครั้งที่ตื่นเต้น และต้องมาขายโปสการ์ดอยู่หน้าพิพิธภัณฑ์

วันหนึ่งฟิลิแบร์ต์ได้ช่วยกามีย์ให้พ้นจากห้องใต้หลังคาที่หนาวเหน็บ และพาเธอมาพักที่อพาร์ตเมนต์ของเขา ที่นั่นยังมีฟรองก์ เชฟหนุ่มปากจัดที่ยังรู้สึกผิดอยู่ในใจ เพราะเขาเป็นคนส่งยายโปแล็ตผู้เป็นที่รักที่สุดของเขาไปอยู่บ้านพักคนชรา เมื่อคนที่ดูหมดหวังทั้งสี่มาอยู่ร่วมกัน ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็กลายเป็นเหมือนดนตรีควอเต็ตที่บรรเลงเพลงชีวิตอย่างทั้งสนุก ขบขัน เชือดเฉือน และอบอุ่นไปพร้อมกัน

เรื่องราวหมุนรอบมิตรภาพ ความหวัง ความรัก และความอ่อนโยน ซึ่งเป็นความต่างที่กลมกลืนและขาดกันไม่ได้ สำหรับใครที่สนใจการอยู่ร่วมกันของคนที่ต่างก็แบกบาดแผลของตัวเอง ลองติดตามดูว่าทั้งสี่คนจะค่อย ๆ เติมเต็มกันและกันอย่างไรในหน้ากระดาษของเล่มนี้