หนังสือปกเดียวกันขมิ้นกับปูน

ขมิ้นกับปูน เป็นนวนิยายไทยแนวย้อนยุคที่พาเราย้อนกลับไปสู่ปี 2488 ท่ามกลางบรรยากาศของสังคมไทยในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เรื่องราว revolves around ความเป็นปฏิปักษ์ระหว่างสองตระกูลที่อยู่ใกล้กันเพียงรั้วกั้น คือบ้านของพระยาอภิบาลบำรุง (ปาน ธรรมรักษ์) กับบ้านพระวิจิตรศิลปาการ ความเกลียดชังนี้มิได้เกิดขึ้นในรุ่นปัจจุบัน หากแต่สืบย้อนไปถึงอดีตเมื่อครั้งมารดาของพระยาอภิบาลบำรุงเคยคบชู้และหนีตามบิดาของพระวิจิตรศิลปาการ ความเจ็บช้ำนั้นฝังลึกอยู่ในใจเจ้าคุณอภิบาลฯ มาจนท่านออกคำสั่งห้ามลูกหลานข้องแวะกับบ้านใกล้เรือนเคียงโดยเด็ดขาด

ความแค้นที่ถูกส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่นกลายเป็นกำแพงที่มองไม่เห็น กั้นไม่ให้หนุ่มสาวของทั้งสองบ้านได้ใกล้ชิดกัน แม้แต่คุณปีบ ลูกสาวคนเล็กของเจ้าคุณอภิบาลฯ ก็เคยรักกับทำนอง ลูกชายของพระวิจิตรศิลปาการ แต่ความรักนั้นกลับไม่สมหวัง เมื่อทำนองต้องไปใช้ชีวิตที่ต่างประเทศและแต่งงานกับผู้อื่นไป

เรื่องราวดำเนินต่อไปยังรุ่นหลานทั้งสาม คือปัทมา ปวีณา และปารมี ซึ่งเป็นบุตรสาวของพระนิติรักษ์ ปัทมาเติบโตมาท่ามกลางความไม่เข้าใจว่าเหตุใดปู่จึงเกลียดครอบครัวข้างบ้านนัก เธอเคยถูกปู่ลงโทษเมื่อแอบเล่นกับทานตะวันและธนา ความทรงจำนั้นทำให้เธอดื้อรั้นและขัดความต้องการของปู่เรื่อยมา ขณะที่พระวิจิตรศิลปาการนั้นเป็นพวกหัวสมัยใหม่ ค้าขายสมาคมกับญี่ปุ่นจนร่ำรวย ต่างจากบ้านพระยาอภิบาลฯ ที่ต้องเผชิญกับความยากลำบากเมื่อพระนิติรักษ์ต้องออกจากราชการ

เมื่อปัทมามีใจให้ธนา ลูกหลงคนเล็กของพระวิจิตรศิลปาการ ความรักของทั้งคู่จึงต้องฝ่าอคติที่สืบทอดกันมา ท่ามกลางความขัดแย้งที่ทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อปวีณาผู้เป็นน้องสาวนำความลับไปบอกปู่ จนปัทมาถูกจับกล้อนผมบวชชี และในที่สุดเธอก็ตัดสินใจหนีตามธนาไปอยู่บ้านพระวิจิตรศิลปาการ ท่ามกลางความเจ็บแค้นของเจ้าคุณอภิบาลฯ ขณะที่ทันพันธุ์ ชายหนุ่มผู้เรียนจบสถาปัตยกรรมศาสตร์จากต่างประเทศและหลงรักปารมี ก็พยายามพิสูจน์ความจริงใจของตนเพื่อลบล้างตราบาประหว่างสองตระกูล

นิยายเรื่องนี้สะท้อนภาพสังคม การเมือง และชีวิตผู้คนในยุคสงครามโลกครั้งที่ 2 ผ่านมุมมองของตัวละครหลายตัวที่มีเหตุผลและความคิดต่างกัน ทั้งคนรุ่นเก่าที่ถือมั่นในศักดิ์ศรีวงศ์ตระกูล และคนรุ่นใหม่ที่ปรับตัวตามสังคมที่เปลี่ยนไป แก่นของเรื่องจึงวนอยู่กับคำถามเรื่องทิฐิและอคติที่คนเราถือไว้อย่างไร้สติ เปรียบได้กับตะปูที่ตอกย้ำลงในเนื้อไม้ ยิ่งนานก็ยิ่งฝังลึก หากไม่พยายามถอนออกเสียแต่แรก พร้อมทั้งชวนขบคิดถึงคำกล่าวที่ว่าความดีชั่วของคนเราไม่ได้สืบกันทางสายเลือด หากขึ้นอยู่กับจิตสำนึกของแต่ละคน

ถ้าคุณสนใจเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างสองครอบครัวที่ผูกพันกันด้วยความแค้นและการให้อภัย การเฝ้าดูว่าคนรุ่นหลานจะเลือกเผชิญหน้ากับมรดกทางอารมณ์นี้อย่างไร ก็น่าติดตามไม่น้อย