หนังสือปกเดียวกันเงาราหู

เงาราหูเป็นนวนิยายของโสภาค สุวรรณ ที่พาเรามารู้จักสไบทอง หญิงสาวที่เติบโตภายใต้การเลี้ยงดูของคุณน้ามัลลิกา ผู้ใช้ชีวิตสบายด้วยการเป็นเมียน้อย สไบทองเป็นคนว่านอนสอนง่ายและกตัญญูรู้คุณ เชื่อฟังคุณน้ามาตั้งแต่เด็กจนเป็นสาว จะให้ทำอะไรก็ทำ จะให้เรียนอะไรก็เรียน แม้กระทั่งเมื่อถูกขอให้แต่งงานกับชายสูงวัยราวกับพ่อของเธอเพื่อช่วยขัดดอกเงินกู้ เธอก็ยอมรับโดยไม่โต้แย้ง และเพราะบุญคุณที่เธอรู้สึกว่าต้องทดแทนนี้เอง ชีวิตของสไบทองจึงดูมืดมนราวกับตกอยู่ภายใต้เงาของราหูมาโดยตลอด

ความสัมพันธ์ในเรื่องไม่ใช่ความรักหวานชื่นแบบที่ผู้อ่านอาจคุ้นเคยจากผลงานอื่นของผู้เขียน แต่เต็มไปด้วยความขมขื่นและความกดดันที่ตัวละครต้องแบกรับ เรื่องราวสะท้อนปัญหาทางจิตใจผ่านตัวละครอย่างดำเกิง ผู้มีอาการวิปริตทางจิต และคุณน้ามัลลิกาเองก็เป็นอีกตัวละครที่ทิ้งเงามืดไว้ในชีวิตของสไบทอง เมื่อสไบทองต้องใช้ชีวิตร่วมกับดำเกิง เธอต้องเผชิญกับความหวาดผวาและอาการทางจิตอ่อนๆ ที่ค่อยๆ ดีขึ้นเมื่อเธอหลุดพ้นจากการแต่งงานครั้งนั้น ขณะที่วิภาสหรือนายทอมนั้นเป็นตัวละครที่มองข้ามเรื่องความบริสุทธิ์ของผู้หญิงไป ซึ่งเป็นมุมมองที่ต่างจากบรรทัดฐานของสังคมในยุคนั้น

นวนิยายเรื่องนี้ลงพิมพ์เป็นตอนๆ ครั้งแรกในนิตยสารสตรีสาร และได้รับการตั้งชื่อเรื่องโดยนิลวรรณ ปิ่นทอง ก่อนจะรวมเล่มตีพิมพ์ซ้ำหลายครั้งตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา เรื่องนี้เขียนขึ้นราวปี พ.ศ. 2516 ในยุคที่หมู่บ้านจัดสรรชานเมืองกรุงเทพฯ ยังปลูกติดกับทุ่งนา และการสื่อสารข้ามจังหวัดยังต้องพึ่งโทรศัพท์ทางไกลกับโทรเลข ความสามารถอีกด้านของผู้เขียนที่เคยทำงานด้านดนตรีบำบัดให้กับผู้ป่วยทางจิตทำให้เรื่องนี้มีสีสันออกแนวดาร์กและแฝงไว้ซึ่งประเด็นทางจิตวิทยาอย่างชัดเจน ต่างจากแนวโรแมนติกต่างประเทศที่ผู้อ่านคุ้นเคย

ถ้าคุณสนใจนวนิยายที่กล้าเล่าเรื่องความมืดมนในจิตใจมนุษย์ และอยากติดตามว่าสไบทองจะค่อยๆ คลี่คลายปมบุญคุณที่ผูกพันชีวิตเธอไว้อย่างไร ลองเปิดเงาราหูเรื่องนี้ดู แล้วค่อยๆ ทำความรู้จักตัวละครที่ต้องแบกเงามืดของตัวเองไว้ให้ครบทุกมุมนะคะ