หนังสือปกเดียวกันร้อยเรียงเคียงรัก

วินธัย หัวหน้าอุทยานแห่งชาติผู้ยึดมั่นในคำสอนของคนรุ่นเก่าว่า “กินน้ำ รักษาน้ำ อยู่ป่า รักษาป่า” เขาไม่ต้องการให้ความเจริญหรือการท่องเที่ยวเข้าไปรบกวนผืนป่าที่ดูแลอยู่ เพราะเชื่อว่าความวุ่นวายจะนำมาซึ่งความเสียหายในที่สุด แต่แล้วทริปสำรวจแหล่งท่องเที่ยวใหม่ก็พา ลดาริน ครีเอทีฟสาวจากเมืองกรุงเข้ามาในชีวิตเขา หญิงสาวที่ดูไม่พร้อมสำหรับการเดินป่าเอาเสียเลย ทั้งเสื้อสีส้มสดและผมที่ปล่อยยาวไม่รวบให้เรียบร้อย เธอเจอทากตัวเดียวก็ร้องเสียงหลงจนป่าแทบแตก จนเขาต้องปวดหัวตลอดทริป และเธอเองก็ไม่ชอบขี้หน้าเขาเช่นกัน แอบเรียกเขาว่า “นายภูผาหิน” ตามมาด้วยปากร้าย หน้าตาย เย็นชาราวกับก้อนหิน

ทั้งสองจากกันไปโดยคิดว่าคงไม่ต้องพบกันอีก แต่ร่องรอยบางอย่างกลับตกค้างอยู่ในใจของแต่ละคน จนการพบกันครั้งที่สองมาถึง ในสภาพที่ลดารินเหมือนนกปีกหัก เธอออกหัก ตกงาน และประสบอุบัติเหตุในเมืองสามหมอกอันห่างไกล คราวนี้ใครจะดูแลเธอถ้าไม่ใช่วินธัย และเมื่อเธอต้องพักฟื้นต่อที่บ้านของเขา ผู้คนรอบตัวก็เริ่มเรียกเธอว่านายหญิงเสียแล้ว

จากความหมั่นไส้และอคติในวันแรก เมื่อได้ใกล้ชิดกันท่ามกลางป่าเขาลำเนาไพร สายน้ำและสายหมอก ความผูกพันก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น ความรู้สึกนั้นจะพัฒนาเป็นความรักได้หรือไม่ เป็นเรื่องที่ชวนติดตาม

ถ้าคุณชอบเรื่องราวความรักที่ค่อยๆ เติบโตระหว่างคนสองคนซึ่งแรกเริ่มต่างก็ไม่ถูกชะตากัน ลองเปิดใจไปรู้จักวินธัยและลดารินดูนะคะ