ล่องไพร เล่มหนึ่ง

ล่องไพร เล่มหนึ่ง ของ น้อย อินทนนท์ เป็นนวนิยายผจญภัยในป่าดงพงไพรที่ถือเป็นความริเริ่มของวรรณกรรมประเภทนี้ในเมืองไทย เขียนขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2498 โดยผู้เขียนนำประสบการณ์จริงจากการใช้ชีวิตในป่ามาผสมกับจินตนาการ จนได้เรื่องราวที่พาผู้อ่านเข้าไปรู้จักโลกของป่าลึกอย่างใกล้ชิด

แกนกลางของเล่มนี้คือเรื่องของเด็กชายชาวกรุงเทพฯ วัย 14 ปี กับเด็กชาวกะเหรี่ยง ที่ต้องหลงป่าจนได้ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันเป็นเวลานาน ทั้งสองต้องเผชิญธรรมชาติและสัตว์ร้าย ต้องอดมื้อกินมื้อ และต้องตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยวเพื่อเอาชีวิตรอดจากดงดิบ ความจำเป็นที่ต้องพึ่งพากันและผ่านอันตรายมาด้วยกันค่อย ๆ ก่อเป็นสายใยผูกพันฉันพี่น้อง

เนื้อหาภายในเล่มมีตอนต่าง ๆ อย่าง อาคันตุกะยามวิกาล เจ้าป่าห้วยเสือโฮก หุบผีโป่ง รับท้าจากอ้ายเก กลางโขลงช้าง เรื่องจากพระธุดงค์ ทุ่งนรก เหยื่อล่อมฤตยู นางในวนา และอวสานของอ้ายเก โดยมีฉากอย่างห้วยเสือโฮก หุบผีโป่ง ทุ่งนรก ช้างตกมัน และเมืองลับแล ถ่ายทอดด้วยภาษาที่อ่านง่าย ส่วนอีกชื่อที่เล่มนี้ปรากฏคือ วิมานฉิมพลี

สิ่งที่ผู้เขียนตั้งใจไว้คือการใช้ชีวิตกลางแจ้งเป็นการศึกษาและอบรมคนหนุ่ม ให้รู้จักคุณค่าของชีวิตที่แข็งแรงทั้งกายและใจ ขณะเดียวกันชีวิตในป่าก็ชวนให้สำนึกถึงการเสียสละ ภารดรภาพ และความเป็นไท มากกว่าจะเป็นเพียงเรื่องเล่าการผจญภัย

ใครที่อยากลองออกเดินทางเข้าไปในดงดิบผ่านมุมมองของเด็กชายสองคนที่ต่างบ้านต่างถิ่น ลองเปิด ล่องไพร เล่มหนึ่ง ดูนะคะ แล้วค่อย ๆ ติดตามว่าเมื่อป่าคือบทเรียน ทั้งคู่จะค่อย ๆ เข้าใจธรรมชาติและกันและกันได้อย่างไร