สิ่งที่ค้นพบระหว่างนั่งเฉยเฉย

หนังสือเล่มนี้รวบรวมข้อเขียนสั้น ๆ ที่เคยเผยแพร่บนทวิตเตอร์ในช่วงปี 2552-2553 ทุกชิ้นต้องอยู่ภายในขอบเขต 140 ตัวอักษร ผู้เขียนจึงใช้กรอบจำกัดนี้เป็นพื้นที่กลั่นกรองความคิด และฝึกการย่อความเพื่อถ่ายทอดตัวตนของตนเองให้ผู้อ่านได้รู้จัก

ผู้เขียนเรียกงานเขียนชุดนี้ว่า "อุนนุน" ซึ่งเขายืนยันว่าไม่มีความหมายในตัวมันเอง แต่คำนี้ชวนให้ผู้อ่านไปค้นหาความหมายของมันด้วยตัวเอง และอาจทำให้ใครบางคนได้พบกับโลกของบทกวีจากทางนี้

เนื้อหาในเล่มสะท้อนการมองโลกที่มีหลายอารมณ์ ทั้งสนุกสนาน โรแมนติก และเสียดเย้ย ผู้อ่านสามารถเลือกดูมุมมองที่ตนสนใจจากสารบัญ แล้วร่วมเดินทางไปกับความคิดของผู้เขียนผ่านถ้อยคำสั้น ๆ เหล่านั้น

ในเล่มมีภาพประกอบเป็นภาพพู่กันจีนที่ผู้เขียนวาดเอง และภาพเขียนสีอีก 3 ภาพจากศิลปินชื่อดัง ซึ่งช่วยเพิ่มอีกมิติให้กับถ้อยความในเล่ม

หากคุณชอบงานเขียนสั้นที่มองโลกจากหลายมุม ลองเปิดหน้าแรกแล้วค่อย ๆ ตามเส้นทางความคิดที่ทำให้คุณสนใจดูนะคะ