Saying the Unsayable: Monarchy and Democracy in Thailand

หนังสือเล่มนี้ชวนเรามองประวัติศาสตร์ของสถาบันกษัตริย์ไทยในยุคสมัยใหม่ผ่านแว่นหลายชั้น ทั้งวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ การเมือง ศาสนา และกฎหมาย เพื่อทำความเข้าใจว่าภาพลักษณ์อันเป็นที่นิยมของสถาบันกษัตริย์ โดยเฉพาะในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ถูกประกอบสร้างขึ้นมาอย่างไร ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองไทยที่น่าสนใจขึ้นใหม่ทั้งในและต่างประเทศหลังการรัฐประหารเดือนกันยายน 2006

สิ่งที่หนังสือเล่มนี้พยายามตรวจสอบคือภาพจำที่ว่าสถาบันกษัตริย์เป็นได้ทั้งผู้พิทักษ์ประเพณี เป็นผู้้นำความทันสมัยและความก้าวหน้า และเป็นผู้ปกป้องชาติในเวลาเดียวกัน ภาพลักษณ์เหล่านี้ไม่ได้เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ แต่เกี่ยวพันกับบริบททางวัฒนธรรม ศาสนา และกฎหมายที่ต่างทำหน้าที่หนุนกันไปมา ความสัมพันธ์ระหว่างสถาบันกษัตริย์ ศาสนา และประชาธิปไตยจึงเป็นแกนสำคัญที่หนังสือหยิบขึ้นมาถก

ตะวันตกชวนให้เห็นว่าความเงียบในบางเรื่องนั้นถูกดูแลผ่านโครงข่ายของชนชั้นนำอนุรักษ์นิยมและกฎหมายหมิ่นพระบรมเดชานุภาพที่มีบทลงโทษจำคุกได้ถึง 15 ปี ขณะเดียวกันก็มองว่าโครงการพัฒนาต่าง ๆ อาจยิ่งตอกย้ำความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจที่เพิ่มขึ้น และตั้งคำถามว่าลัทธิราชวงศ์ได้สร้างความขัดแย้งทางการเมืองมากขึ้นหรือไม่ ประเด็นเหล่านี้อ่านได้ในฐานะข้อคิดเห็นที่ชวนตั้งคำถามมากกว่าข้อสรุปตายตัว

ถ้าคุณสนใจว่าอำนาจ สื่อ และกฎหมายเกี่ยวพันกันอย่างไรในบริบทไทย หรืออยากสำรวจว่าภาพจำของสถาบันกษัตริย์ถูกหล่อหลอมจากอะไร ลองเปิดเล่มนี้แล้วค่อย ๆ ตามความคิดไปดู อาจได้มุมใหม่ไว้ชวนคุยกับคนอื่นอย่างใจเย็นขึ้นก็ได้