ข้าเป็นสัตว์เลี้ยงของศาลต้าหลี่ 7 เล่มจบ

พบกับนิยายจีนแปลที่พาผู้อ่านย้อนอดีตไปพร้อมกับ หรูเสี่ยวนัน นักศึกษาสาวที่กำลังจะจบการศึกษา เธอตั้งใจจะกลับไปรับช่วงกิจการของปู่ แต่แล้วก็ได้ข่าวว่าปู่เสียชีวิตลง เมื่อไปถึงกลับพบว่าอาได้จัดงานศพเรียบร้อยไปแล้ว ด้วยความคิดถึง เธอจึงหมุนกำไลหินห้าสีที่ปู่มอบให้ไว้ เกิดแสงสว่างวาบขึ้น และพาเธอย้อนเวลาไปเกิดใหม่ในร่างของชะมดเช็ด ณ แคว้นเยี่ยซย่า ในลานล่าสัตว์ เธอถูกจับขังไว้ในกรง ท่ามกลางความวุ่นวายนั้นเอง เธอฉวยโอกาสหลบหนีออกมา แต่กลับถูกเตียวขาวตัวใหญ่ไล่ล่า จนกระทั่งไปตกกระทบเข้ากับร่างของ ชิงโม่เหยียน รองตุลาการแห่งศาลต้าหลี่

จุดพลิกผันสำคัญคือ กลิ่นชะมดเช็ดจากตัวของเธอสามารถระงับพิษกู่ที่ออกฤทธิ์ในทรวงอกของชิงโม่เหยียนได้ แม้พิษนั้นจะกำเริบขึ้นทุกสิบคืน ด้วยเหตุนี้เขาจึงต้องการกักตัวเธอไว้ ขณะเดียวกัน ชิงโม่เหยียนเองเป็นซื่อจื่อที่ผู้คนต่างเกรงใจ ส่วนหรูเสี่ยวนันก็ตัดสินใจขอตามเขาไปด้วย เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกจับไปเป็นสัตว์ให้ฮ่องเต้ไล่ล่า หรือถูกเตียวขาวทำร้าย

เรื่องราวดำเนินไปบนเส้นทางของนิยายรักจีนโบราณที่ผสมแนวทะลุมิติและย้อนเวลา ตัวเอกไม่ได้เกิดใหม่เป็นฮองเฮา องค์หญิง หรือบุตรสาวขุนนางอย่างที่คุ้นเคย แต่กลับกลายเป็นชะมดเช็ด สัตว์ที่มีรูปร่างและดวงตาคล้ายแมว มีต่อมกลิ่นพิเศษที่ใช้สกัดเป็นยาแก้พิษได้ นำมาซึ่งทั้งความน่ารักปนฮาและความลุ้นระทึกไปพร้อมกัน

ถ้าใครชื่นชอบเรื่องราวของตัวเอกที่ต้องเอาตัวรอดในร่างสัตว์ท่ามกลางการเมืองและกลิ่นอายโบราณ ลองเปิด pages แรกของชุดนี้ดูนะคะ แล้วค่อย ๆ ติดตามว่าหรูเสี่ยวนันจะใช้กลิ่นของเธอประคองสถานการณ์และความสัมพันธ์กับชิงโม่เหยียนไปในทิศทางไหน