พระจันทร์สีน้ำเงิน

พระจันทร์สีน้ำเงิน เป็นนวนิยายสองเล่มจบของสุวรรณี สุคนธา ที่พาผู้อ่านเข้าไปสัมผัสชีวิตของครอบครัวหนึ่งอย่างใกล้ชิด ผ่านตัวละครที่แวดล้อมกันอยู่ ทั้งแม่ รอม หนูกบ มดดำ หนูนา น้ารัน ต้นไม้ นก และหมา ตัวละครเหล่านี้ไม่ได้ถูกวาดให้เป็นคนดีหรือเด็กดีน่ารักไปเสียทั้งหมด แต่ทั้งหมดกลับเต็มไปด้วยความรัก ความเอื้ออาทร และความห่วงใยที่มีให้กันและกัน

ภาพของแม่ในเรื่องนี้เป็นแม่ที่รักลูกมาก เป็นคนเก่งกล้า ขยัน และไม่เคยอยู่นิ่ง มักถูกพูดถึงในฐานะตัวอย่างของผู้หญิงที่ยืนหยัดด้วยความสามารถของตัวเอง ท่ามกลางสายสัมพันธ์ในบ้านที่อบอุ่น แม้แต่ละคนจะไม่ได้สมบูรณ์แบบ แต่เมื่อเวลาผ่านไป สายธารของวันคืนกลับพรากครอบครัวนี้จากกัน และเมื่อแม่ลาลับ ก็ทิ้งบทสุดท้ายของชีวิตไว้ในหยาดน้ำตา

นวนิยายเรื่องนี้มีลักษณะเด่นเป็นงานที่บรรจุภาพชีวิต อารมณ์ และความรู้สึกเอาไว้ ชวนให้ผู้อ่านได้สัมผัสอย่างลึกซึ้ง ตัวละครในเรื่องเป็นคนที่มีชีวิตจิตใจ มีอารมณ์ และมีกิเลสเหมือนคนทั่วไป ไม่ใช่ตัวเอกที่สวยวิเศษแสนดีตามแบบฉบับที่นิยมกันในยุคนั้น ขณะเดียวกันงานเขียนของสุวรรณี สุคนธาก็ยังสะท้อนด้านมืดของความเป็นมนุษย์ ด้วยภาษาที่เรียบง่ายแต่งดงามและแฝงการเสียดสีสังคม

ด้วยเหตุนี้ พระจันทร์สีน้ำเงิน จึงจัดอยู่ในแนววรรณกรรมชีวิตและนวนิยายรักที่ถักทอสายใยของครอบครัวเข้ากับเวลาที่ไม่มีวันหวนคืน หากคุณเป็นคนหนึ่งที่สนใจเรื่องราวของความผูกพันในบ้านที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงการพลัดพราก หรืออยากลองติดตามว่าสมาชิกแต่ละคนในครอบครัวนี้จะก้าวผ่านวันคืนไปได้อย่างไร บรรทัดเหล่านี้ในนวนิยายเรื่องนี้อาจเป็นบทสนทนาที่คุณอยากเปิดใจรับฟังก็ได้