พลิ้วไปในพรายเวลา

พลิ้วไปในพรายเวลา ของ ผาด พาสิกรณ์ เป็นนวนิยายที่พาผู้อ่านไปรู้จักมาราดา หญิงสาวลูกครึ่งไทย-อเมริกันที่โตในต่างประเทศ เธอตัดสินใจหนีออกจากบ้านหลังมีปากเสียงกับพ่อ แล้วระหว่างทางก็ได้พบกับนักธุรกิจหนุ่มใหญ่ที่มีครอบครัวอยู่แล้ว ทั้งสองผูกพันกันในช่วงเวลาสั้น ๆ ก่อนจะต้องพลัดพรากจากกันราวสิบห้าถึงสิบหกปี เรื่องราวติดตามมาราดาเมื่อเธอกลับมาอีกครั้งในบทบาทนักข่าวสงคราม ได้พักร้อนในกรุงเทพฯ และรับเป็นผู้จัดการผับให้เพื่อน ก่อนจะพบกับหนุ่มนักดนตรีแจ๊สผู้พาเธอกลับไปเผชิญหน้ากับอดีตและชายคนเดิมอีกครั้ง

นวนิยายเรื่องนี้ใช้เส้นเวลาเป็นกลไกสำคัญในการเล่าเรื่อง ผู้อ่านจะได้เห็นมาราดาในสองวัยอย่างชัดเจน และการจัดวางจุดเริ่มต้นกับจุดจบของเรื่องก็ชวนให้ต้องย้อนกลับไปอ่านซ้ำเพื่อประกอบความเข้าใจ ระหว่างทางยังมีฉากผจญภัยในช่วงที่มาราดาแบกเป้เดินทาง ตลอดจนบทสนทนาของตัวละครที่แฝงแง่คิด ชวนให้ตั้งคำถามและลองหาคำตอบไปพร้อมกัน

แก่นเรื่องว่าด้วยความรักที่เชื่อมโยงความสัมพันธ์ในหลายรูปแบบ ทั้งความผูกพันระหว่างหญิงสาวกับชายวัยกลางคน และความสัมพันธ์ของหญิงสาวคนเดียวกันกับชายที่อายุน้อยกว่า ตัวละครในเรื่องมีทั้งนักบัญชีและนักดนตรี และเส้นทางความสัมพันธ์ก็เปิดกว้างพอให้ผู้อ่านคาดเดาไม่ได้ว่านางเอกจะเลือกใคร ความขัดแย้งหลักของเรื่องจึงเป็นความขัดแย้งภายในจิตใจของตัวละครเอง ขณะที่ความสัมพันธ์ดำเนินไปตามกระแสของเวลา มาราดาถูกเล่าออกมาเป็นตัวละครที่น่าสนใจและชวนจับตามอง บรรยากาศของเรื่องมีทั้งความสดใสมีชีวิตชีวาและความหม่นเศร้าปะปนกันไป

ถ้าคุณสนใจชะตากรรมของหญิงสาวที่ต้องเลือกเส้นทางของหัวใจท่ามกลางเงาของอดีต ลองเปิดหน้าหนังสือเล่มนี้ดูสักครั้ง แล้วค่อย ๆ ติดตามว่ามาราดาจะเผชิญกับความสัมพันธ์และกาลเวลาที่พัดพาเธอไปอย่างไร