สัตว์วิกาล: ภาพเรืองแสงของ อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล

สัตว์วิกาล – ภาพเรืองแสงของ อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล เล่มนี้พาเรามาทำความรู้จักและทำความเข้าใจโลกการทำงานของ อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล ผู้กำกับภาพยนตร์ไทยที่ทำงานนอกระบบสตูดิโอมาโดยตลอด หนังสือรวบรวมบทความ บทสัมภาษณ์ทีมงานกองถ่าย รวมถึงบทความพิเศษที่อภิชาติพงศ์เขียนเองไว้ด้วยกัน ชื่อเดิมของเล่มคือ Unknown Forces ซึ่งมาจากชื่องานแสดงศิลปะของเขาที่จัดขึ้นที่ต่างประเทศ และตั้งใจใช้เป็นชื่อหนังสือด้วย ส่วนชื่อ สัตว์วิกาล – ภาพเรืองแสงของ อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล เสนอโดยบรรณาธิการ สนธยา ทรัพย์เย็น

เนื้อหาภายในเล่มครอบคลุมผลงานของอภิชาติพงศ์ทั้งด้านภาพยนตร์และงานศิลปะ เราจึงได้เห็นเส้นทางที่เริ่มจากการผลิตภาพยนตร์และวิดีโอตั้งแต่ต้นทศวรรษ 2533 เขาจบการศึกษาสถาปัตยกรรมจากมหาวิทยาลัยขอนแก่น และปริญญาโทด้านภาพยนตร์จากสถาบันศิลปะชิคาโก วิธีทำงานของเขามักทดลองโครงเรื่องจากละครทีวี ละครวิทยุ การ์ตูน และภาพยนตร์เก่า ๆ ดึงแรงบันดาลใจจากเมืองเล็ก ๆ ใช้พื้นที่เมืองเล็ก ๆ นักแสดงที่ไม่มืออาชีพ และบทสนทนาสด ๆ เป็นวัสดุสำคัญ

ผลงานที่กล่าวถึงในเล่มเริ่มจาก ดอกฟ้าในมือมาร (2543) สุดเสน่หา (2545) หัวใจทรนง (2546) สัตว์ประหลาด! (2547) แสงศตวรรษ (2549) ลุงบุญมีระลึกชาติ (2553) ไปจนถึง เมโมเรีย (2564) ทำให้หนังสือเล่มนี้เป็นเหมือนแผนที่การเดินทางของศิลปินที่ผูกพันกับภาพยนตร์มาเกือบสามทศวรรษ

ส่วนผู้ร่วมเขียนบทความยังมี กฤติยาว กาวีวงศ์ ไกรวุฒิ วิวัฒน์ และทีฆะเดช โดยมีทีฆะเดชทำหน้าที่บรรณาธิการเล่ม และมีคำนิยมจาก อ.เบน เอนเดอร์สัน และคุณมุกหอมจาก Deadline นอกจากนี้ยังมีบทสนทนาระหว่างเจ้าตัวกับทรนง ศรีเชื้อ ผู้กำกับ ซึ่งช่วยให้เห็นแง่มุมการทำงานจากภายใน

ถ้าใครสนใจงานของอภิชาติพงศ์ หรืออยากเข้าใจเบื้องหลังการสร้างภาพยนตร์ที่หาชมได้ยากในระบบโรง หนังสือเล่มนี้น่าจะพาไปรู้จักวิธีคิดและเส้นทางของเขาผ่านถ้อยคำของคนทำงานจริง ลองเปิดอ่านและค่อย ๆ ตามไปดูว่าภาพยนตร์กับงานศิลปะของเขามาบรรจบกันได้อย่างไร