พระชายาใบ้

พระชายาใบ้ เล่าเรื่องของเสี่ยวลู่หรือหยางลู่เหลียน เด็กหญิงที่ขอทานสองคนเก็บมาเลี้ยงจนเติบโต วันหนึ่งนางพบตี้หลี่หมิงนอนสลบอยู่ริมน้ำตก จึงคิดจะฉวยโอกาสปล้นเอาทรัพย์ แต่เมื่อเขาฟื้นขึ้นกลับจับนางไปเป็นสาวใช้เพื่อตอบแทนบุญคุณ และเพราะคำพูดของเขาที่ว่าโชคดีที่นางพูดไม่ได้ มิฉะนั้นนางคงต้องตาย นางจึงต้องแสร้งเป็นใบ้ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา พร้อมกับความตั้งใจว่าจะรอโอกาสแก้แค้นให้ได้ภายในสิบปี

อีกด้านหนึ่ง ตี้หลี่หมิงเป็นองค์ชายรองที่ไม่ได้ประสูติจากฮองเฮา จึงไม่ได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้ผู้เป็นบิดา ความไม่เป็นที่รักนี้กลายเป็นปมในใจมาตั้งแต่เด็ก และผลักดันให้เขาต้องงัดข้อชิงบัลลังก์กับพี่น้องในราชวงศ์

ฝ่ายนางเองแม้ถูกจับมาเป็นสาวใช้และคับแค้นใจอยากกลับไปใช้ชีวิตขอทานอย่างเดิม แต่องค์ชายรองกลับให้โอกาสนางได้เรียนหนังสือและฝึกกิริยามารยาท เมื่อเติบโตขึ้น นางจึงกลายเป็นหญิงสาวที่ทั้งงดงามและเฉลียวฉลาด มีคนเอ็นดูหลายฝ่าย รวมถึงไท่จื่อตี้เฟิงเหลย ผู้เป็นพระรองของเรื่อง จนกลายเป็นความแย่งชิงระหว่างสองพี่น้อง

จุดหนึ่งที่ทำให้เรื่องนี้ต่างจากเล่มก่อน ๆ ในชุดคือ ผู้แต่งพาเนื้อหาออกจากกรอบนิยายวังหลังและวงจรการชิงอำนาจ ให้ตัวเอกเลือกหลุดออกจากวงจรนั้นมาสู่ความรักแบบเดียวใจเดียว พร้อมสอดแทรกแง่คิดคำสอนและกลอนไร้สัมผัสเชิงตลกประชดประชันไว้ตลอดเรื่อง ความตลกส่วนหนึ่งเกิดจากบทบรรยายความคิดในใจของนางเอกผู้เป็นใบ้ ที่ต้องแสร้งทำตัวอ่อนน้อมไปพร้อมกับความคิดย้อนแย้งในหัว ซึ่งทำให้ตัวละครอีกฝ่ายเข้าใจผิดเข้าข้างตัวเองอยู่เสมอ

เมื่อเรื่องดำเนินไปถึงช่วงที่ตี้หลี่หมิงคิดจะสังหารนาง นางก็หวาดกลัว แต่หลังจากให้กำเนิดบุตรชายหนึ่งคน นางกลับสบายใจและยอมรับการถูก "ฆ่า" ต่อไปอย่างไม่แตกตื่น และในตอนจบยังมีการเฉลยชาติกำเนิดอันซับซ้อนของนางเอก พร้อมภาพของนางในฐานะมารดาที่มีบุตรหลายคน สำหรับผู้อ่านที่ชวนให้ลองเปิดดู คือการได้ติดตามว่าหญิงสาวที่เลือกความเงียบเป็นเกราะกำบังจะค่อย ๆ คลายปมในใจของตัวเองและของคนรอบข้างได้อย่างไร และความสัมพันธ์ที่เริ่มจากความคับแค้นจะดำเนินไปทางไหน เมื่ออีกฝ่ายก็มีบาดแผลจากความไม่เป็นที่รักในครอบครัวไม่ต่างกัน