นิยายวาย ปีนั้น...ที่ข้าคะนึงถึง 2 เล่มจบ

“ปีนั้น...ที่ข้าคะนึงถึง” เล่าเรื่องของจงหว่าน บุตรบุญธรรมของหนิงหวัง ผู้มีพรสวรรค์ด้านการประพันธ์ แต่กลับถูกใส่ร้ายว่าเป็นกบฏจนต้องกลายเป็นทาส เขาจำต้องดิ้นรนเพื่อปกป้องลูกๆ ของหนิงหวังหลังพากันหนีออกจากเมืองหลวง และตัดสินใจปล่อยข่าวลือว่าตนเองมีความสัมพันธ์กับอวี้เซ่อ บุตรชายคนโตของอวี้หวัง เพื่ออาศัยบารมีของอีกฝ่ายเป็นเกราะคุ้มกัน

หลายปีต่อมา จงหว่านและน้องๆ ถูกเรียกตัวกลับเข้าเมืองหลวงอีกครั้ง ที่นั่นเขาได้พบกับอวี้เซ่ออีกหน หลังเหตุการณ์ในปีนั้น อวี้เซ่อเปลี่ยนไปกลายเป็นคนนิสัยผิดเพี้ยน โมโหร้าย ชอบหาเรื่องตาย มีอาการคลุ้มคลั่งและควบคุมตัวเองไม่ได้เมื่อเศร้าหรือโกรธจัด แต่ลึกๆ ยังคงเป็นพวกคลั่งรักจงหว่านอยู่ไม่เสื่อมคลาย

ความสัมพันธ์ของทั้งสองเริ่มต้นจากความเป็นเพื่อนร่วมเรียนในอดีต มีความผูกพันลึกซึ้ง ก่อนต้องพลัดพรากจากกันไปนานถึงเจ็ดปี เมื่อกลับมาพบกันครั้งนี้ จงหว่านเป็นฝ่ายรุกเข้าหาก่อนเพื่อเยียวยาอวี้เซ่อ ตัวจงหว่านเองเป็นคนฉลาด เฉลียวฉลาด เก็บงำความรู้สึกเก่ง มีเรื่องในใจมากมาย แต่พยายามแสดงออกว่าไม่เป็นไร ทั้งยังขี้เล่น และเป็นคนประเภทที่ยอมเสียสละความสุขของตนเองเพื่อปกป้องผู้อื่น รวมถึงแอบรักอวี้เซ่อมานาน

นอกจากเส้นเรื่องความรักแล้ว เนื้อหายังมีการเมืองในราชสำนัก การวางแผนชิงไหวชิงพริบที่ซับซ้อนซ่อนเงื่อน และการต่อสู้เพื่ออำนาจ โดยอวี้เซ่อเองก็เป็นหนึ่งในหมากสำคัญของการเมืองครั้งนี้ แม้ปมดราม่าจะหนักหน่วง แต่เรื่องราวถูกนำเสนอในโทนตลกขบขัน มีมุกตลกและสถานการณ์ที่คาดไม่ถึงคอยคลายความเครียด การดำเนินเรื่องจึงมีทั้งช่วงอบอุ่นหัวใจ ช่วงตลก และช่วงที่น่าประทับใจสลับกันไป ผู้อ่านอาจต้องปรับตัวเล็กน้อยกับการใช้คำทับศัพท์ภาษาจีนกลางจำนวนมาก เช่น หวัง หวงตี้ หรือเหล่าหนู ซึ่งปรากฏอยู่บ่อยครั้งในช่วงแรกของการอ่าน

ถ้าคุณสนใจความสัมพันธ์ที่ต่างฝ่ายต่างมีบาดแผลในอดีต และอยากติดตามว่าจงหว่านกับอวี้เซ่อจะค่อยๆ เยียวยากันท่ามกลางเกมการเมืองในราชสำนักได้อย่างไร ลองเปิดเรื่องราวปีนั้นที่ทั้งสองยังคงคะนึงถึงดูสักครั้งนะ