เคียงกัน

"เคียงกัน" เป็นนิยายวายจากปลายปากกาของ ณาริน ที่พาเรามาทำความรู้จักกับความสัมพันธ์ของคนสองคนที่นิยามได้ยากเหลือเกินว่าเป็นอะไรกันแน่ เพราะต่อให้อยู่เคียงข้างกันมานานแค่ไหน พวกเขาก็ยังไม่ใช่ "แฟน" ของกันและกันสักที

เรื่องราวพูดถึงตัวเอกที่ถูกรับมาเลี้ยงดูและปั้นมาตั้งแต่เด็กเพื่อให้เป็นมือขวาของบอสคนหนึ่ง ยิ่งโตขึ้น เขายิ่งถูกสอนให้ทำตัวดีและเรียนเก่ง เพราะเป้าหมายเดียวของชีวิตคือการได้อยู่รับใช้คุณชายผู้ที่จะสืบทอดตำแหน่งต่อจากพ่อของเขา สายสัมพันธ์ระหว่างคนทั้งคู่จึงเต็มไปด้วยหน้าที่ ความคาดหวัง และความผูกพันที่ยากจะแยกออกจากความรัก

คำโปรยของเรื่องชวนให้หัวใจเต้นแรงตั้งแต่แรกเห็น เมื่อมีบทสนทนาที่ว่า "ไอ้เขียน...มึงท้อง?" "เออ" "ท้องลูกเจ้านายมึง?" "แล้วจะทำไงวะ" "เลี้ยงสิวะ!" พร้อมประโยคอย่าง "ทำไมต้องมาเลี้ยงลูกให้มันด้วย" ที่ชี้ให้เห็นว่าเรื่องนี้ยังพา我们去รู้จักกับชีวิตในบริบทมาเฟียและการเลี้ยงดูเด็กด้วย

ฉากเปิดของเรื่องเริ่มจากการพบกันครั้งแรกของตัวเอกกับบอสที่เขาเรียกอีกฝ่ายว่า "ไอ้ติณห์" ในจังหวะที่บทสนทนาว่า "ท้องฟ้าวันนี้... สวยเหมือนนายเลยนะ" ถูกตอบกลับด้วยคำถามตอบว่า "ฉวย...เหรอ" ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่ดูเหมือนจะวุ่นวายใจไปพร้อมกัน

นอกจากนี้ ตัวเอกยังเล่าออกมาว่าตัวเองถูกสอนมาตั้งแต่เด็กให้เป็นเด็กดีและเรียนเก่ง เพื่อวันหนึ่งจะได้ไปรับใช้คุณชาย งานชิ้นนี้จึงถูกจัดอยู่ในหมวดรอมานติกแฟนตาซี รอมคอม บอยส์เลิฟ และแอลจีบีทีคิวพลัสด้วย

สำหรับใครที่อยากรู้ว่าความสัมพันธ์แบบ "อยู่เคียงข้างกัน แต่ไม่ใช่แฟน" จะพาคนสองคนนี้ไปเจอกับความวุ่นวายแบบไหน และการเลี้ยงดูเด็กจะเปลี่ยนชีวิตของคนที่ถูกฝึกมาเพื่อรับใช้อย่างไร ลองเปิด "เคียงกัน" ขึ้นมาอ่านดูนะ เรื่องนี้อาจมีมุมของความผูกพันที่ทำให้เราอยากอยู่ข้างใครสักคนยาว ๆ มากกว่าที่คิด