มายาพิศวาส

นวนิยายไทยเรื่อง มายาพิศวาส ของ จินตวีร์ วิวัธน์ ถือเป็นหนึ่งในงานเขียนรุ่นเก่าที่ถูกจัด Reprint มาหลายครั้งหลายสมัย ตั้งแต่การจัดพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี 2523 เรื่อยมาจนถึงฉบับพิมพ์ซ้ำในปี 2535 และฉบับใหม่ในปี 2560 สะท้อนว่าตัวนวนิยายยังคงได้รับความสนใจอย่างต่อเนื่องในหมู่นักอ่านที่ชื่นชอบงานวรรณกรรมรักโรแมนติกสไตล์ไทยดั้งเดิม ด้วยความที่ จินตวีร์ วิวัธน์ เป็นนามแฝงของ จินตนา ภักดีชายแดน นักเขียนหญิงที่ฝากผลงานไว้ในแวดวงนวนิยายไทยมาอย่างยาวนาน งานของท่านจึงมักมีกลิ่นอายของยุคสมัยที่ผูกเรื่องความรักเข้ากับบรรยากาศของสังคมไทยในเวลานั้นอย่างกลมกลืน

จุดเด่นของนวนิยายเล่มนี้อยู่ที่การถักทอเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครท่ามกลางฉากหลังของความเชื่อและจินตนาการที่แฝงอยู่ในชื่อเรื่อง คำว่า 'มายา' กับ 'พิศวาส' สื่อถึงความลุ่มหลงที่อาจเป็นเพียงภาพลวง หรือเป็นสิ่งที่งดงามเกินกว่าจะจับต้องได้จริง ซึ่งเป็นแก่นสำคัญที่ทำให้เรื่องนี้ต่างจากนวนิยายรักทั่วไปในยุคเดียวกัน ผู้อ่านจะได้พบกับการครุ่นคิดถึงความรักที่ต้องเผชิญกับความจริง ความเชื่อ และสิ่งที่ยากจะพิสูจน์ ท่ามกลางความงามของภาษาที่นักเขียนรุ่นเก่าถนัด

นวนิยายรักสไตล์ไทยรุ่นเก่าอย่าง มายาพิศวาส นำเสนอโลกที่ตัวละครต้องเจอกับความขัดแย้งภายในใจระหว่างความรักที่อยากได้กับความจริงที่ต้องยอมรับ ทำให้มันเป็นงานที่ไม่ได้ให้เพียงความบันเทิง แต่ยังชวนให้คิดต่อถึงธรรมชาติของความรักที่มนุษย์ต่างมีมุมมองไม่เหมือนกัน ด้วยเหตุนี้เอง หนังสือเล่มนี้จึงเหมาะกับผู้อ่านที่หลงใหลบรรยากาศของนวนิยายไทยเก่า ที่แม้เวลาจะผ่านไปนานเท่าไร เสน่ห์ของตัวอักษรและอารมณ์ของเรื่องก็ยังไม่จางหายไปง่าย ๆ

หากคุณเป็นคนหนึ่งที่ชื่นชอบนวนิยายรักสไตล์ไทยดั้งเดิม และอยากลองกลับไปสัมผัสจังหวะของเรื่องเล่าในยุคที่นวนิยายบ้านเรากำลังก่อร่างสร้างตัว ลองเปิด มายาพิศวาส ดูสักเล่ม แล้วค่อย ๆ เดินตามความสัมพันธ์ของตัวละคร เพื่อดูว่าความลุ่มหลงนั้นจะพาไปสู่ทางไหนกันแน่