ชิงช้าชาลี

“ชิงช้าชาลี” เป็นนวนิยายของโสภาค สุวรรณ นามปากกาของรำไพพรรณ สุวรรณสาร เล่าเรื่องราวชีวิตของสามพี่น้องหญิง ได้แก่ ช่อมาลี บุหงาส่าหรี และวัลย์ชาลี ทั้งสามเติบโตอยู่กับพ่อแม่ในจังหวัดหนึ่งทางภาคอีสาน โดยไม่ทราบประวัติของแม่เลย

ความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่มาถึงเมื่อคุณยายจากกรุงเทพฯ เดินทางมารับทั้งสามไปอุปการะเพื่อให้ได้เรียนหนังสือต่อในเมืองหลวง เบื้องหลังการตัดสินใจครั้งนั้นคือเรื่องราวในอดีตของคุณตาผู้ถือยศศักดิ์ ซึ่งได้ตัดขาดลูกสาวคนสุดท้องเพราะเธอเลือกแต่งงานกับหนุ่มชาวนา ต่อเมื่อคุณตาเสียชีวิต คุณยายจึงรับเด็กทั้งสามมาดูแล แม้จะถูกลุงและป้าคัดค้านก็ตาม

เมื่อเข้ามาในเมืองหลวง ทั้งสามต้องเผชิญกับสิ่งแวดล้อมใหม่ และต้องอยู่ท่ามกลางญาติพี่น้องที่รังเกียจ มีเพียงคุณยายเท่านั้นที่มอบความเมตตาให้ พวกเธอต้องปรับตัวทั้งเรื่องสังคม การศึกษา การงาน และความรัก ขณะเดียวกันก็ใช้การอบรมจากพ่อแม่และคำสั่งสอนของคุณยายเป็นเครื่องยึดเหนี่ยว ทำให้พวกเธอปรับตัวเข้ากับสังคมกรุงได้ดี และยังช่วยปรับเปลี่ยนพฤติกรรมกับทัศนคติของญาติสนิทวัยใกล้เคียง ที่ใช้ชีวิตสุ่มเสี่ยงเพราะขาดความรักในครอบครัว

ด้านแก่นเรื่อง นวนิยายเรื่องนี้สอดแทรกแนวคิดปลุกจิตสำนึกรักบ้านเกิด ท่ามกลางภาพการเปลี่ยนแปลงของสังคมที่ผู้คนโหยหาวัตถุ และบางครั้งก็หลงลืมศีลธรรมในการดำเนินชีวิต แม้บทรักหวานจะมีอยู่น้อย แต่เรื่องเต็มไปด้วยข้อคิดคำสอนที่อิงหลักธรรมะในพระพุทธศาสนา หลายตอนช่วยเตือนสติและกระตุกใจผู้อ่านได้เป็นอย่างดี

ถ้าคุณสนใจเรื่องราวของพี่น้องสามคนที่ต้องเริ่มต้นชีวิตใหม่ในเมืองใหญ่ และอยากติดตามว่าพวกเธอจะรับมือกับสายสัมพันธ์ในครอบครัวที่แตกร้าวได้อย่างไร “ชิงช้าชาลี” อาจเป็นเรื่องที่คุณอยากลองเปิดใจอ่านดูสักครั้ง