เพลงดอกปีบ

“เพลงดอกปีบ” เป็นนวนิยายไทยแนวโรแมนติกที่ผูกเรื่องราวความรักเข้ากับปมคำสาปและการระลึกชาติได้อย่างน่าสนใจ โดยมี “ศศิรดา” หญิงสาวที่ต้องเผชิญโศกนาฏกรรมความรักซ้ำแล้วซ้ำเล่า คนรักของเธอจากไปทั้งการจากเป็นและการจากตาย จนเธอเริ่มเชื่อว่าตนเองเป็นหญิงต้องคำสาป และสาบานว่าจะไม่รักใครอีกตลอดชีวิต

จุดเปลี่ยนของเรื่องเกิดขึ้นเมื่อพระภิกษุรูปหนึ่งบอกกับศศิรดาว่าชีวิตของเธอเกี่ยวข้องกับเรื่องผูกกรรม และแนะให้เธ้าตามหาขิมโบราณที่สลักถ้อยคำบางอย่างไว้ เพื่อไขปริศนาว่าทำไมเธอจึงตกอยู่ในวงจรคำสาปนั้น การตามหาขิมโบราณนำพาเธอเข้าสู่ “เรือนคุณหลวง” สถาบันสอนดนตรีไทย ซึ่งกลายเป็นทั้งสถานที่เรียนและสถานที่ที่เธอต้องค้นหาคำตอบเกี่ยวกับอดีตของตัวเอง

ที่เรือนคุณหลวง เธอได้พบกับ “ภูมิไทย” เจ้าของโรงเรียนและผู้ดูแลสถานที่แห่งนั้น หนุ่มเจ้าระเบียบและเคร่งขรึม แต่ก็ชอบแกล้งนางเอกอยู่บ่อยครั้ง เขารับเธอเข้าเรียนท่ามกลางเสียงคัดค้านและความคลางแคลงใจว่าศศิรดาอาจเป็นคนของคู่แข่ง ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองค่อยๆ พัฒนาเป็นความรัก ทว่าก็ยังมีปมคำสาปและความเชื่อของศศิรดาว่าตนไม่สามารถรักใครได้โดยไม่นำเหตุร้ายและความพลัดพรากมาให้

เมื่อศศิรดาได้สัมผัสขิมโบราณ เธอเห็นภาพเหตุการณ์ในอดีตที่เผยเรื่องราวทั้งความรักและความแค้น รวมถึงปริศนาคำสาปที่ฝังอยู่กับรอยจารึก ภาพเหล่านั้นเชื่อมโยงไปถึงตัวละครในอดีตชาติ เช่น “พี่เส็ง” หนุ่มลูกจีนที่มียิ้มคุ้นเคย พร้อมบทสนทนาเรื่องความรักที่เขามีต่อหญิงชื่อ “คุณปีบ”

นวนิยายเล่มนี้ดำเนินเรื่องสลับไปมาระหว่างอดีตและปัจจุบัน ใช้ขิมโบราณและดนตรีไทยเป็นสัญลักษณ์เชื่อมโยงสองช่วงเวลา ว่าด้วยเรื่องของกรรมและการระลึกชาติ ความรักที่ถูกกีดกัน ความเข้าใจผิดที่นำไปสู่การสาปแช่ง ตลอดจนการพยายามแก้คำสาปและปลดเปลื้องความแค้นที่ตกทอดข้ามภพข้ามชาติ

ใครที่ชื่นชอบเรื่องราวความรักที่มีปมปริศนาและกลิ่นอายของอดีตชาติ ลองเปิดใจไปกับศศิรดาและภูมิไทย แล้วคอยติดตามว่าพวกเขาจะคลี่คลายปมคำสาปและความผูกพันที่ข้ามภพข้ามชาติไปได้อย่างไร

(นวนิยายไทยโดย ลัลลาบาย)