นิทานไทย เรื่องพระรถเสน

"นิทานไทย เรื่องพระรถเสน" ของหลวงศรีอมรญาณ พาเรากลับไปพบกับนิทานไทยที่คุ้นชื่อในฐานะเรื่องราวของพระรถเสนหรือนางสิบสอง ซึ่งกรมศิลปากรจัดอยู่ในสายวรรณคดีไทยและเล่าขานกันมาอย่างยาวนาน โดยมีแก่นเรื่อง "ความกตัญญู" เป็นเส้นด้ายที่ร้อยเรียงเรื่องราวเอาไว้

เนื้อเรื่องเริ่มจากสิบสองพี่น้องที่ถูกทิ้งไว้ในป่า นางสันธมาลาเป็นผู้เลี้ยงดูพวกเขา ก่อนจะค้นพบว่าที่แห่งนั้นคือเมืองยักษ์ จึงต้องพากันหนีออกมา ต่อมานางทั้งสิบสองต้องเผชิญชะตากรรมหนักหนาเมื่อถูกควักดวงตาและจองจำไว้ในถ้ำ

ท่ามกลางความทุกข์นั้น พระรถเสนถือกำเนิดขึ้นมาเป็นความหวังของแม่และป้า เขาได้รับความช่วยเหลือจากไก่เทวดาและม้าวิเศษที่พูดได้ชื่อพาชี เพื่อออกเดินทางไปทวงคืนดวงตาให้ครอบครัว แต่ระหว่างทาง สารสั่งตายกลับนำเขาไปพบกับเมรี ความรักที่เกิดขึ้นโดยไม่คาดคิดจึงทำให้ภารกิจช่วยแม่กลายเป็นบททดสอบที่ต้องเลือกระหว่างความกตัญญูกับหัวใจ

เรื่องนี้ถักทอการผจญภัย เวทมนตร์ ความรัก ความแค้น และสายใยของครอบครัวไว้ด้วยกัน ใครที่ชื่นชอบนิทานไทยเก่า ๆ หรืออยากทำความรู้จักพระรถเสนในฉบับที่เล่าโดยหลวงศรีอมรญาณ ลองเปิดหน้าแรกแล้วค่อย ๆ ติดตามการเดินทางของเขา ևความรักที่พาเรื่องไปสู่อีกทางหนึ่งดูนะคะ