ริษยา

ริษยา นวนิยายของจุลลดา ภักดีภูมินทร์ เล่มนี้ชวนเราก้าวเข้าไปในวังอโยธยาผ่านชีวิตของหม่อมชุลี หญิงสูงศักดิ์ที่เกิดในตระกูลชั้นเจ้าฟ้า หาก但她กลับเลือกขังตัวเองด้วยทิฐิและความชิงชังที่ฝังลึกมานานหลายปี

จุดเริ่มต้นของความริษยาอาฆาตในใจหม่อมชุลีคือเรื่องของชวนชื่น น้องสาวที่หนีตามนพ คนที่หม่อมชุลีมองว่าเป็นลูกเจ๊ก การเลือกเดินของชวนชื่นทำให้ครอบครัวตัดขาดกัน แต่เวลาต่อมาครอบครัวของชวนชื่นกลับร่ำรวยและอบอุ่น ขณะที่ใจของหม่อมชุลีเต็มไปด้วยความเจ็บช้ำและพยาบาท จึงวางแผนแก้แค้นด้วยการสู่ขอชนนี หลานสาวลูกสาวของชวนชื่น มาแต่งงานกับลูกชายของตน ม.ร.ว.หริพันธุ์ รามพงศ์ ทั้งที่รู้ว่าชนนีมีใจให้หริพันธุ์ และรู้ว่าหริพันธุ์มีอบสวาท พี่เลี้ยงและชู้รักอยู่แล้ว หวังให้หลานต้องทรมานขมขื่นในวังเหมือนที่ตนเคยเป็น

เรื่องราวเปิดฉากเมื่อหริพันธุ์จบการศึกษาจากอังกฤษกลับมาเป็นอาจารย์พิเศษ และได้พบชนนีซึ่งเป็นนิสิตในกลุ่มที่ชื่นชมอาจารย์ ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากความชื่นชมนี้กลับกลายเป็นชนวนความขมขื่นเมื่อความจริงในวังเปิดออก ตัวละครอื่นอย่างวรรศิกา ลูกสาวของท่านพ่อที่เกิดจากต้นห้องและถูกหม่อมชุลีเลี้ยงดูจนมีอาการกดดันเหมือนโรคประสาท รวมถึงชนก พี่ชายของชนนี ยิ่งตอกย้ำบรรยากาศกดดันของวังที่เต็มไปด้วยชั้นเชิงอำนาจ เจ็บช้ำและความเจ็บแค้น

เบื้องหลังความเย็นชาดุดันของหม่อมชุลีคือจุดจบของพระสวามี ท่านพ่อของคุณชายที่สิ้นพระชนม์ด้วยการผูกพระศอตัวเอง เพราะทนการวางอำนาจและความดุดันของหม่อมไม่ได้

นวนิยายเรื่องนี้ยังแนบชั้นกับฉากหลังสังคมไทยหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ราวทศวรรษ 2510 ที่มีเส้นแบ่งชนชั้นเจ้า–ไพร่ การเห่อวัฒนธรรมอเมริกา และภาพผู้หญิงขับรถที่เป็นเรื่องปกติ

แก่นสำคัญที่เรื่องต้องการบอกนอกจากไฟริษยา คือการรู้จักปล่อยวางและปรับตัวเข้ากับสังคม เพราะไฟริษยานั้นย้อนกลับมาทำร้ายหม่อมชุลีเองจนถึงแก่ชีวิต ใครที่อยากเห็นว่าไฟริษยาเผาผลาญคนที่ก่อมันได้อย่างไร และการปล่อยวางจะพาตัวละครออกจากวัฏจักรนั้นได้หรือไม่ ลองเปิด ริษยา แล้วค่อย ๆ ติดตามความขมขื่นของหม่อมชุลีและชนนีไปด้วยกันนะ