พู่กลิ่น

พู่กลิ่น คือรวมเรื่องสั้นของดอกไม้สด นามปากกาของหม่อมหลวงบุปผา นิมมานเหมินท์ นักเขียนหญิงที่เริ่มต้นงานประพันธ์ตั้งแต่ปลายทศวรรษ 2470 และเป็นที่รู้จักในฐานะนักเขียนรุ่นบุกเบิกที่ให้ความสำคัญกับตัวละครฝ่ายหญิงและเรื่องราวชีวิตครอบครัว โดยเฉพาะความรักและการเลือกคู่ครองของคนหนุ่มสาว

หนังสือเล่มนี้รวบรวมเรื่องสั้นไว้สิบสี่เรื่อง ครอบคลุมทั้งเรื่องสั้นขนาดยาวอย่าง "ROMANCE ซ้อนเรื่องจริง" และ "เนื้อคู่" เรื่องเล่าสั้น ๆ อย่าง "นิด ๆ หน่อย ๆ" และ "คนใจบุญ" ไปจนถึงงานแปลอย่าง "ยิงสัตว์" ซึ่งแปลจากต้นฉบับของกี เดอ โมปาส์ซังต์ และ "การอ่าน" ที่แปลจากภาษาฝรั่งเศส รวมถึงบทความอย่าง "แอนนากับพระเจ้ากรุงสยาม" ที่เขียนขึ้นหลังจากชมภาพยนตร์เรื่องนี้ในปี พ.ศ. 2490 จึงเป็นเล่มที่รวมงานเขียนหลากอารมณ์และหลากรูปแบบไว้ด้วยกัน ไม่ได้ดำเนินเรื่องตามตัวละครหรือพล็อตหลักเรื่องเดียวตลอดทั้งเล่ม

สิ่งที่ผู้อ่านจะได้สัมผัสคือมุมมองต่อความรัก ชีวิตคู่ ความสัมพันธ์ของคนหนุ่มสาว ชีวิตประจำวันและค่านิยมในสังคมไทย ผ่านการสร้างตัวละครที่ชัดเจนจนรู้สึกใกล้ชิด และการดำเนินเรื่องที่ค่อย ๆ เผยให้เห็นความคิดและความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ระหว่างบรรทัด ตัวละครแต่ละตัวมีวุฒิภาวะและมีเหตุผลในแบบของตัวเอง การคลี่คลายของเรื่องจึงไม่ได้ขึ้นอยู่กับการหักมุม หากแต่เป็นการพาไปรู้จักผู้คนและโลกอีกมุมหนึ่งอย่างใจเย็น

ถ้าคุณสนใจงานเขียนไทยร่วมสมัยที่พูดถึงความรักและชีวิตผู้คนด้วยน้ำเสียงเรียบง่ายแต่มีชั้นเชิง ลองเปิด พู่กลิ่น แล้วค่อย ๆ อ่านทีละเรื่อง ให้เรื่องสั้นเหล่านี้พาคุณเข้าไปใกล้ชิดตัวละครและความคิดของผู้เขียนที่ยังหอมฟุ้งอยู่ในวงวรรณกรรมไทยจนทุกวันนี้