เห่าดง

เห่าดง ผลงานนวนิยายเล่มแรกของพนมเทียน ผู้เขียนที่แฟนนวนิยายไทยรู้จักกันดีในฐานะเจ้าของเพชรพระอุมา เรื่องนี้เขียนขึ้นตั้งแต่ท่านยังอายุเพียง 16 ปี และเปิดเรื่องด้วยปริศนาของ "มนุษย์ลึกลับ" ผู้หนึ่งที่เคลื่อนไหวราวกับล่องหน แต่งกายดำสนิททั้งชุด ประดับดิ้นทองปักเป็นรูปงูเห่าแผ่พังพาน ถือปืนสั้นเพียงกระบอกเดียวแต่ยิงได้แม่นยำจนน่าขนลุก ตัวตนของเขาปรากฏผ่านชื่อที่ผู้คน whispering กันไปทั่ว นั่นคือ "เห่าดง"

สิ่งที่ทำให้เห่าดงน่าติดตามไม่ใช่แค่ความลึกลับของตัวละคร หากแต่เป็นปริศนาที่เขาทิ้งไว้เบื้องหลังทุกครั้งที่ลงมือ ทุกชีวิตที่ถูกสังหารด้วยฝีมือของเห่าดงล้วนทิ้งคำถามไว้ในใจผู้พบเห็นว่าแท้จริงแล้วเขาเป็นทรชนหรือคนดีกันแน่ เส้นแบ่งระหว่างความชั่วกับความดีจึงไม่เคยชัดเจนในโลกของนวนิยายเรื่องนี้ และเรื่องราวยังสะท้อนภาพสังคมในห้วงเวลาที่เรื่องดำเนินอยู่ให้ผู้อ่านได้สัมผัสไปพร้อมกัน

ในด้านโครงเรื่อง เรื่องราวเริ่มจาก "เพลิง พัชระวิบูลย์" นายทหารหนุ่มที่ก่อหนี้ไว้กับอบายมุขจนต้องระเห็จออกจากบ้านลงสู่ภาคใต้ และได้พบกับ "ปาหนัน" กับ "พยัคฆ์ พังคยานนท์" สองพี่น้องที่เข้ามาพัวพันกับเส้นทางของเขา เมืองที่เพลิงก้าวเข้าไปมีแก๊งอันธพาลสองกลุ่มครองอำนาจอยู่ นั่นคือ "เล็บเหล็ก" และ "แสงเทียน" และทั้งสองกลุ่มต่างก็เกรงขามเห่าดงจนไม่กล้าประมาท

อีกหนึ่งพาร์ทของเรื่องเปิดด้วย "ร้อยตำรวจโทวุฒิ" ตำรวจหนุ่มผู้ปลอมตัวเป็นสายลับเพื่อทำภารกิจจับกุมเห่าดง พร้อมตัวละครอย่าง "พราว พัชระวิบูลย์" หญิงสาวลึกลับ และ "กฤษณา กฤษณวิภาค" ที่เข้ามาเพิ่มสีสันและปมความสัมพันธ์ให้เรื่องราวซับซ้อนยิ่งขึ้น ความขัดแย้งระหว่างหน้าที่กับความจริงที่ค่อย ๆ เผยออกมา ทำให้เรื่องนี้เป็นนวนิยายบู๊ที่ไม่ได้มีแค่ฉากต่อสู้ หากยังมีชั้นเชิงของการสืบสวนและดราม่าความสัมพันธ์แทรกอยู่ตลอด

ใครที่ชื่นชอบบรรยากาศนิยายไทยรุ่นเก่า เลือกหยิบเห่าดงขึ้นมาอ่านดูได้เลยนะคะ แล้วลองติดตามไปพร้อมกันว่าเบื้องหลังหน้ากากดำกับงูเห่าแผ่พังพานนั้น แท้จริงแล้วเป็นคนแบบไหนกันแน่