ผูกนิพพานโลกีย์ ตำรากามสูตรสัญชาติไทย

ชวนรู้จัก "ผูกนิพพานโลกีย์ ตำรากามสูตรสัญชาติไทย" หนังสือที่พาเราย้อนไปสำรวจความคิดเรื่องเพศในวัฒนธรรมตะวันออกและวัฒนธรรมไทย ผ่านวรรณกรรมโบราณที่ถูกค้นพบอย่างบังเอิญ ต้นฉบับของผูกนิพพานโลกีย์ถูกพบเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม 2547 ปะปนอยู่กับสมุดไทยและใบลานในห้องสมุดพระเมธาจารย์ วัดไผ่ล้อม ตำบลบางพระ อำเภอเมือง จังหวัดตราด

ตัวต้นฉบับจารด้วยอักษรขอมและอักษรไทย เป็นภาษาบาลีและภาษาไทย ความยาวหนึ่งผูก รวม 28 หน้าลาน ตอนต้นประพันธ์เป็นกลอนสุภาพ ตอนหลังเป็นร้อยแก้ว หน้าปกใบลานจารไว้ว่า "ผูกนีภานโลกี...จบบ่อรีบูญตามช่บับแล" ส่วนหน้าปลายระบุว่าผู้จดคือนายรุ่ง โต้โผคณะละคร ซึ่งคัดลอกไว้เพื่อไม่ให้ลูกหลานต้อง "สูญพันธุ์"

เนื้อหาของตัวบทเริ่มด้วยการทำนายวันเดือนปีเกิดของหญิง เพื่อทำนายสัณฐานและขนาดอวัยวะเพศ ปริมณฑล อารมณ์ทางเพศและลักษณะนิสัย โดยใช้วิธีคำนวณจากปีเดือนวันเกิด ผู้อ่านจะได้เห็นว่าเรื่องเพศถูกถักทอเข้ากับความเชื่อเรื่องโชคชะตาและร่างกายอย่างไร

หนังสือเล่มนี้ยังพาไปสำรวจรากความคิดลัทธิตันตระที่ผสมผสานกับพุทธศาสนา ทั้งพุทธตันตระและวัชรยาน กับหลัก "ดับตัณหาด้วยตัณหา" รวมถึงการเผยแพร่ความคิดเหล่านี้เข้าสู่ไทยราว พ.ศ. 1300–1900 และร่องรอยที่หลงเหลืออยู่ในความเชื่อไทย นอกจากนี้ยังกล่าวถึงจิตรกรรมฝาผนังเชิงสังวาสที่แทรกอยู่กับภาพพุทธประวัติและชาดก หรือที่เรียกว่า "ภาพกาก" พร้อมต้นเค้าจากอินเดียและเนปาล เช่น ถ้ำเอลลอร่า

ในแง่สารบัญ หนังสือครอบคลุมตั้งแต่ความคิดเรื่องเพศในวัฒนธรรมตะวันออกและไทย ตำนานวัดไผ่ล้อมในฐานะแหล่งค้นพบต้นฉบับ ผูกนิพพานโลกีย์ในฐานะวรรณกรรมเพื่อ (สร้าง) ชีวิต ความหมายและความสำคัญของ "กามจร" จากเทพจรถึงกามจร ความหมายของผูกนิพพานโลกีย์ต่อสังคมไทย ไปจนถึงต้นฉบับใบลานและจิตรกรรมฝาผนังเชิงสังวาส

ถ้าใครสนใจว่าสังคมไทยในอดีตมองเรื่องเพศ กามารมณ์ และร่างกายของผู้หญิงไว้อย่างไร ผ่านวรรณกรรมและศิลปกรรมที่เพิ่งถูกค้นพบเมื่อไม่นานมานี้ ลองเปิดหนังสือเล่มนี้ดูนะคะ อาจได้มุมมองใหม่ ๆ ที่น่าสนใจไม่น้อย