หนังสือปกเดียวกันThe Reckoning

ในเดือนตุลาคมปี 1946 พีท แบนนิง ชายผู้เป็นที่รักของเมืองแคลนตัน รัฐมิสซิสซิปปี ทั้งวีรบุรุษสงครามโลกครั้งที่สองที่ได้รับเหรียญกล้าหาญ เจ้าของไร่ฝ้าย ผู้เป็นพ่อและสมาชิกผู้ศรัทธาในโบสถ์เมธอดิสต์ ตื่นแต่เช้า ขับรถเข้าเมือง และลงมือก่ออาชญากรรมสะเทือนขวัญ นั่นคือการยิงเดกซ์เตอร์ เบลล์ บาทหลวงประจำโบสถ์ของเขาถึงแก่ชีวิต เขามอบตัวกับนายอำเภอโดยไม่ขัดขืน แต่คำพูดเดียวที่เขามีต่อทุกคน ทั้งผู้ว่าการอำเภอ ทนายความ ผู้พิพากษา คณะลูกขุน และครอบครัวของเขา คือ "ผมไม่มีอะไรจะพูด" เขาไม่กลัวความตาย และเต็มใจแบกแรงจูงใจของตัวเองลงหลุมศพไปด้วย

คำถามที่ผลักเรื่องราวทั้งหมดให้เดินหน้า จึงไม่ใช่ใครทำ แต่เป็นเพราะเหตุใด นวนิยายพาผู้อ่านเข้าไปในห้องพิจารณาคดีที่ค่อย ๆ เผยให้เห็นรายละเอียดของการเตรียมคดี การคัดเลือกคณะลูกขุน การตัดสินใจเรื่องแนวทางแก้ต่าง และบทสนทนาเบา ๆ ระหว่างทนายกับจำเลยในห้องขัง ขณะที่ทนายของพีพยายามสุดกำลังเพื่อดึงเขาไว้จากโทษประหาร เส้นทางของเรื่องยังย้อนกลับไปสู่ป่าฟิลิปปินส์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ที่ซึ่งพีทต้องเผชิญกับเหตุการณ์เดินขบวนมรณะบาตาอันและชีวิตในค่ายเชลยศึกญี่ปุ่น จนผู้อ่านค่อย ๆ เข้าใจว่าผู้ชายคนนี้คือใคร และอะไรที่พาเขามาถึงจุดนี้

ฉากหลังของมิสซิสซิปปีในยุคจิม โครว์ยังเป็นส่วนสำคัญที่เรื่องเล่าไม่มองข้าม ทั้งความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลแบนนิงกับคนงานผิวดำในพื้นที่ และวิธีที่ระบบกฎหมายสมัยนั้นทำงานรับใช้เจ้าของที่ดินผู้มั่งคั่ง ขณะที่เรื่องราวของครอบครัวดำเนินต่อไป ทั้งลูก ๆ ที่ต้องกลับบ้านมาเผชิญหน้ากับสิ่งที่พ่อทำ และโรงพยาบาลจิตเวชที่เก็บความลับของไลซา ภรรยาของพีทไว้ นวนิยายเรื่องนี้จึงผสานปมฆาตกรรม ปมในศาล ประวัติศาสตร์สงคราม และความแตกร้าวในครอบครัวไว้ด้วยกัน

ถ้าคุณอยากรู้ว่าแรงจูงใจที่ชายคนหนึ่งยอมแบกไว้จนวาระสุดท้ายนั้นเชื่อมโยงกับคนที่เขารักอย่างไร ลองเปิดหน้าแรกและตามพีทไปจนถึงคำตอบสุดท้ายที่เขามอบให้ก็ได้นะ