หนังสือปกเดียวกันระยะทางอันห่างใกล้

หนังสือเล่มนี้คือบันทึกการสนทนาผ่านอีเมลตลอดหลายเดือนระหว่างนิ้วกลมกับพิมปาย สองคนที่ผลัดกันเล่าความคิด ความรู้สึก และมุมมองต่อชีวิตในแบบของตัวเอง อีเมลแต่ละฉบับจึงกลายเป็นกระจกที่สะท้อนตัวตนของคนเขียน ทั้งความขี้เล่น การคิดมาก และอารมณ์เบื่อหน่ายต่อชีวิตประจำวันซึ่งหลายคนอ่านแล้วอาจพบว่าคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก

ในหน้าแรก ๆ ของเล่ม ผู้อ่านจะได้พบกับตอนที่ชื่อชวนยิ้มอย่าง "ชายหนุ่มที่เซเว่นไม่มีให้ซื้อ" ซึ่งนิ้วกลมเขียนถึงอาการเขินที่ชอบแสดงออกมาเป็นคำกระแนะกระแหนแทนคำหวาน และ "หญิงสาวนัยน์ตามุราคามิ" ที่พิมปายบรรยายภาพของตัวเองในวันสบาย ๆ ใต้ต้นไม้ พร้อมเพลงของซาราห์ แมคคลาเรนคลอไปเบา ๆ ทั้งสองตอนเผยให้เห็นวิธีที่แต่ละคนมองความสัมพันธ์ ความเหงา และความฝันของตัวเอง

ตลอดการแลกอีเมล ทั้งคู่อ้างอิงถึงภาพยนตร์ เพลง และหนังสือที่ผ่านหูผ่านตาคนอ่านมาแล้ว ตั้งแต่เรื่อง As Good as It Gets ไปจนถึงงานเขียนของมุราคามิ ชวนให้เราหยุดคิดตามในประโยคเท่ ๆ ที่อาจตรงกับอารมณ์ของเราเข้าสักวัน ถ้าคุณสนใจอยากฟังบทสนทนาของคนสองคนที่ค่อย ๆ ทำความรู้จักกันผ่านถ้อยคำ ลองเปิดเล่มนี้ดู แล้วดูว่าตัวเองจะอินกับน้ำเสียงของใครมากกว่ากัน