หนังสือปกเดียวกันเทวดาที่โหล่

เทวดาที่โหล่ เล่าถึงคิโนชิตะ ฮาจิเม เด็กชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่เพิ่งสูญเสียพ่อซึ่งจากไปเพราะทำงานหนักเกินไป และต้องย้ายมาเข้าโรงเรียนใหม่ ห้องเรียนของเขาเต็มไปด้วยการแข่งขันแทบทุกเรื่อง ตั้งแต่คะแนนสอบท้ายชั่วโมงไปจนถึงความเร็วในการกินอาหารกลางวัน เด็กที่ได้อันดับดีจะได้นั่งแถวหน้า ส่วนคนที่คะแนนไม่ดีต้องไปนั่งแถวหลังและแทบไม่มีใครอยากคุยด้วย ฮาจิเมจึงไม่ชอบการแข่งขันเพื่อเป็นที่หนึ่ง เพราะรู้ดีเกินไปว่าการไล่ล่าความสำเร็จจนไม่เหลือที่ว่างให้ตัวเองนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายแค่ไหน

แต่แล้ววันหนึ่งเขาก็สังเกตเห็นสิ่งมีชีวิตตัวเล็กโปร่งใสมีปีก บินวนอยู่ใกล้ๆ คนที่ได้ที่โหล่ของชั้น เขาจึงตั้งใจทำให้ตัวเองได้ที่โหล่ในทุกเรื่อง ทั้งคะแนนสอบ การวิ่งแข่ง และการกินข้าวกลางวัน เพื่อจะได้เห็นและพูดคุยกับเทวดาตัวนั้นให้ได้ เมื่อความลับนี้แพร่ออกไป เพื่อนๆ ในห้องก็อยากเป็นที่โหล่เพื่อจะได้เห็นเทวดาบ้าง จนกลายเป็นการชิงตำแหน่งสุดท้ายของห้องที่ชวนขบขันและชวนคิดไปพร้อมกัน

เรื่องนี้ชวนเรามองคำว่า "ความพยายาม" ใหม่ ผ่านคำพูดของแม่ฮาจิเมที่บอกลูกว่า ถ้าความพยายามหมายถึงการต้องเอาชนะคนอื่น แม่ก็ไม่อยากให้ลูกต้องพยายามเลย ฮาจิเมค่อยๆ เรียนรู้ที่จะรู้จักเพื่อน ปรับตัว และเปลี่ยนห้องเรียนที่แข่งกันเองให้กลายเป็นที่ที่ทุกคนหันมาช่วยเหลือกัน เขาเริ่มเข้าใจว่าการเก่งคนเดียวไม่พอ ถ้าไม่มีความมีน้ำใจและการแบ่งปัน ความพยายามแบบไม่ต้องเอาชนะใครจึงเป็นเรื่องที่หนังสือเล่มนี้หยิบขึ้นมาคุยอย่างอบอุ่นและเรียบง่าย เหมาะกับทั้งเด็กที่กำลังเติบโตและผู้ใหญ่ที่อยากทบทวนว่าตัวเองกำลังวิ่งตามอะไรอยู่ ถ้าคุณอยากรู้ว่าฮาจิเมกับเทวดาตัวจิ๋วจะพาเด็กๆ ในห้องไปเจอทางเลือกแบบไหน ลองเปิดเล่มนี้แล้วค่อยๆ เดินไปพร้อมกันดูนะ