หนังสือปกเดียวกัน747

747 เล่าถึงชายคนหนึ่งซึ่งไม่มีชื่อเสียงเรียงนาม ออกเดินทางตามหาสิ่งที่เป็นของตัวเองอย่างไม่ลดละ ขณะเดียวกันก็มีภาระอันแปลกประหลาดรออยู่ นั่นคือการดูแลรักษาดวงวิญญาณของแมลงสาปตัวสุดท้ายของโลกไว้ให้ได้ เรื่องราวจึงพาเราไปสู่ห้วงความคิดที่ปนกันระหว่างความจริง ความเหนือจริง และความไร้จริง จนแทบแยกไม่ออกว่าอะไรคือสิ่งที่เกิดขึ้นจริง อะไรคือสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อยืนยันว่ามนุษย์มีตัวตนอยู่จริง

ตลอดการเดินทางของตัวละคร เงื่อนไขของเวลาและสถานะของเหตุการณ์ถูกท้าทายให้ก้าวข้ามขอบเขตของการรับรู้ ความจริงที่ถูกกล่าวอ้างปะปนไปด้วยคำพูดที่เต็มไปด้วยความไม่จริง สิ่งเดียวที่ยังเหลือให้จับต้องได้คือประสบการณ์ร่วมบางอย่างของแต่ละคน และมันจะหลงเหลืออยู่ในความรู้สึกของเราต่อไปราวกับตะกอนที่เรื่องเล่าทิ้งไว้ ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน เรื่องนี้จึงชวนให้ผู้อ่านได้ตั้งคำถามกับสิ่งที่เห็นและสิ่งที่เชื่อ ไปพร้อมกับการเดินทางที่แสนแปลกประหลาดของชายไร้นาม หากคุณสนใจวรรณกรรมไทยที่กล้าเล่นกับเส้นแบ่งระหว่างความจริงกับความฝัน และชวนให้ครุ่นคิดถึงการมีอยู่ของตัวเอง เรื่องนี้อาจเป็นบทสนทนาที่คุณอยากเปิดรับก็ได้