หนังสือปกเดียวกันศิลปะ-สถาปัตยกรรมคณะราษฎร ฉบับปรับปรุง

หนังสือเล่มนี้พาเราย้อนไปสำรวจศิลปะและสถาปัตยกรรมไทยในช่วงทศวรรษ 2475–2490 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ความเข้าใจต่อผลงานยุคนี้ถูกอธิบายว่าเป็นเพียง "ศิลปะนอกขนบ" ที่ตรงกันข้ามกับความเป็นไทย จนนำไปสู่การทุบ รื้อ ถอน ทำลาย โดยแทบไม่มีใครคัดค้าน ชาตรี ประกิตนนทการ ได้รวบรวมบทความที่เกี่ยวข้องกับศิลปะและสถาปัตยกรรมไทยในยุคนี้มาอธิบายและนิยามรูปแบบศิลปะที่ถูกหลงลืมและละเลยในวงการศิลปะไทยว่าเป็น "ศิลปะ-สถาปัตยกรรมคณะราษฎร" ศิลปะที่แฝงฝังไปด้วยอุดมการณ์และศรัทธาต่อระบอบประชาธิปไตย

เนื้อหาภายในเล่มครอบคลุมการศึกษาปฐมบรมราชานุสรณ์ในงานฉลองพระนครครบ 150 ปี ซึ่งเป็นอนุสาวรีย์สุดท้ายในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ เมรุคราวปราบกบฏบวรเดชที่ถือเป็นเมรุสามัญชนครั้งแรกกลางท้องสนามหลวง ศิลปะคณะราษฎร โดมธรรมศาสตร์และการเมือง วัดพระศรีมหาธาตุ บางเขนในฐานะวัดสัญลักษณ์ประชาธิปไตยยุคคณะราษฎร งานฉลองรัฐธรรมนูญ สิ่งของ(คณะ)ราษฎร ตลอดจนเหตุผลที่สังคมไทยไม่ควรยอมให้ "รื้อ-สร้าง" กลุ่มอาคารศาลฎีกา และเรื่องราวของคณะราษฎรหลังรัฐประหาร 19 กันยา

ฉบับปรับปรุงนี้รวบรวมบทความจากพิมพ์ครั้งแรก 6 เรื่อง พร้อมบทความใหม่ 4 เรื่อง เพื่อเปิดพรมแดนใหม่ทางศิลปะและสถาปัตยกรรมไทย และสร้างความรู้ได้อย่างลุ่มลึกและรอบด้าน ผู้อ่านจะได้มองสิ่งก่อสร้าง อนุสาวรีย์ และสิ่งของต่างๆ ซึ่งเป็นศิลปะสกุลนี้ ด้วยสายตาและความเข้าใจแบบใหม่

หากคุณสนใจประวัติศาสตร์ศิลปะ หรืออยากทำความเข้าใจว่าอนุสาวรีย์และอาคารบ้านเมืองรอบตัวเราเล่าเรื่องการเมืองและอุดมการณ์ไว้อย่างไร เล่มนี้น่าจะเป็นเพื่อนร่วมทางที่ชวนให้มองภาพเดิมด้วยคำถามใหม่ๆ อยู่ไม่น้อย