หนังสือปกเดียวกันข้าบดินทร์

ข้าบดินทร์ เล่าถึงตัวเอกที่เรียกตัวเองว่าข้าแห่งบดินทร์ ผู้มีพ่อเป็นพระยาผู้ถือน้ำพระพิทักษ์สัจจะคำมั่น พ่อได้สอนลูกไว้เสมอว่า แม้จะเกิดมาเป็นเพียงเศษเสี้ยวธุลีของแผ่นดิน ก็ควรรู้ว่าแผ่นดินได้ให้อะไรกับตน และตัวเรามีความหมายต่อผืนแผ่นดินเพียงใด พร้อมกำชับให้ทำตนเป็นเศษธุลีที่มีค่าของแผ่นดิน ผูกความกล้าหาญ ความรัก และความภักดี ไว้ในดวงใจเดียวกัน

เค้าโครงความรักในเรื่องเดินคู่มากับความผูกพันระหว่างคนกับแผ่นดิน ชายหนุ่มเอ่ยถึงวันที่ได้พบหญิงคนหนึ่ง แล้วรู้ว่าชีวิตของเขาไม่ได้มีเพียงเคราะห์กรรม แต่ยังมีแสงสว่างของโชคชะตรออยู่ เขาบอกเธอว่าไม่จำเป็นต้องพูดสิ่งใด เพียงเห็นว่าเธอเก็บมาลัยของเขาไว้ใกล้ตัวไม่ห่างตั้งแต่วันนั้น ก็เพียงพอให้เข้าใจว่าสิ่งที่อยู่ในหัวใจเธอคือสิ่งใด เพราะการเก็บมาลัยไว้เสมือนไม่รังเกียจรับฝากหัวใจของเขาไว้ด้วยกัน ส่วนฝ่ายหญิงก็เฝ้าเรียกคำนั้นอยู่ในใจเช่นกัน กลิ่นมาลัยและกลิ่นบุหงาจึงเป็นภาพแทนความคะนึงถึงที่ทั้งคู่มีให้กัน ห่างไกลเพียงใดก็ยังหวังว่าเธอจะเฝ้าคิดถึง

ด้วยบรรยากาศของนวนิยายรักที่อิงกับความสำนึกในแผ่นดิน เรื่องนี้จึงพาเราไปรู้จักตัวละครที่ต้องถือทั้งความรัก ความกล้าหาญ และความภักดีไว้ในดวงใจเดียวกัน เราอยากชวนคนที่สนใจความรักที่ผูกพันกับหน้าที่และถิ่นกำเนิด ลองเปิดอ่านและค่อย ๆ ทำความรู้จักข้าบดินทร์ไปพร้อมกับคำมั่นที่เขายึดถือ