หนังสือปกเดียวกันสิ่งที่สวยงามมักจะอยู่ไกลออกไป

สิ่งที่สวยงามมักจะอยู่ไกลออกไป คือหนังสือที่ผู้เขียนอย่างเป้-อารักษ์ อมรศุภศิริ ใช้เป็นพื้นที่ระบายความคิดออกมาเป็นข้อความสั้นยาว แบ่งเป็นวรรคเป็นตอน อย่างที่เจ้าตัวบอกไว้ตรง ๆ ว่ามันไม่ใช่บทกวี เพราะไม่ได้ยึดฉันทลักษณ์ ไม่มีสัมผัสในสัมผัสนอกมาบังคับจังหวะ และเขาก็ไม่กล้าเรียกตัวเองว่ากวีด้วยซ้ำ หากบทกวีคือที่แสดงความงามของภาษา เขาก็เปรียบตัวเองเป็นเหมือนตัวป่วนที่คอยทำลายความงามนั้นไปเสีย

สิ่งที่ได้อ่านจึงเป็นเหมือนบันทึกความรู้สึกที่ปล่อยให้ความคิดไหลออกมาตามธรรมชาติ ไม่ต้องจัดวางให้เป็นระเบียบหรือสวยงามตามแบบแผนใด ๆ เป็นเสียงพูดในใจที่ honest กับตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความรัก ความเหงา หรือเรื่องราวชีวิตที่ผ่านเข้ามา แล้วถูกเก็บงำไว้ในห้องต่าง ๆ ของความทรงจำ

จากสารบัญบางส่วนที่เห็น ทำให้พอเดาธีมของเล่มได้ว่าเนื้อหาวนเวียนอยู่กับความสัมพันธ์และห้วงอารมณ์ในชีวิตประจำวัน อย่างตอนที่ชื่อ "ห้องกว้าง" "งานของเธอ" "รถสปอร์ต" "รูปบนผนัง" "ห้องเก็บของ" ที่ชวนให้นึกถึงพื้นที่ส่วนตัวและสิ่งที่เราสะสมไว้ในชีวิต ไปจนถึงตอนอย่าง "จูบ" "เราเลิกกัน" "ครั้งเดียว" และ "โรงแรมระหว่างทัวร์" ที่สะท้อนเรื่องราวความรัก การจากลา และช่วงเวลาสั้น ๆ ระหว่างการเดินทาง ซึ่งล้วนเป็นประสบการณ์ที่หลายคนน่าจะคุ้นเคยในแบบของตัวเอง

ด้วยความที่ข้อความถูกเขียนแบบปล่อยใจ ไม่ได้พยายามทำให้หรูหราหรือขัดเกลาจนเกินไป เล่มนี้จึงเหมาะกับคนที่ชอบอ่านอะไรที่ใกล้ชิด เป็นกันเอง และเปิดพื้นที่ให้เราได้ฉุกคิดถึงความรู้สึกของตัวเองไปพร้อมกับคนเขียน ถ้าคุณเป็นคนหนึ่งที่บางครั้งก็อยากมีที่ให้ thoughts ในหัวได้ระบายออกมาบ้าง ลองเปิดหนังสือเล่มนี้ดู แล้วปล่อยให้แต่ละตอนพาคุณค่อย ๆ ทบทวนเรื่องราวที่อาจกำลังอยู่ไกลออกไปจากใจคุณก็ได้