to every me who I remember

หนังสือเล่มนี้คือบทสนทนาอันอ่อนโยนที่ Twoego เขียนถึงคนที่กำลังรู้สึกว่าตัวเองยืนอยู่เพียงลำพังบนโลกใบกว้างใหญ่ ในวันที่ชีวิต ผู้คน และหัวใจทำให้เราเจ็บปวด หรือในวันที่เรารู้สึกชาและไม่รู้สึกกับอะไรอีกต่อไป ข้อความในเล่มค่อย ๆ ย้ำเตือนว่าแค่เรามีชีวิตอยู่บนโลกนี้ก็มีคุณค่ามากพอแล้ว โดยไม่จำเป็นต้องเอาตำแหน่งหรือสถานะในปัจจุบันมาทำให้ตัวเองห่อเหี่ยว เพราะคุณค่าไม่ได้ขึ้นอยู่กับสิ่งที่เราถือครองอยู่ภายนอกเท่านั้น

เนื้อหาถูกเขียนในรูปแบบความเรียงสร้างแรงบันดาลใจที่ชวนมองชีวิตจากอีกหลายมุม ทั้งการปล่อยวาง การไม่คาดหวัง และการคิดให้ดีก่อนพูด สิ่งเหล่านี้สะท้อนความจริงของการใช้ชีวิตที่บางครั้งเราลืมไป ว่างานเขียนปลอบโยนไม่ได้มีไว้บอกให้เรารู้สึกดีขึ้นในทันที แต่มีไว้ให้เราได้เห็นมุมมองอื่นในการมองโลก และค่อย ๆ กลับมาใช้ชีวิตอย่างสบายใจมากขึ้นในแบบของตัวเอง

จุดที่อบอุ่นที่สุดของเล่มนี้คือการเปิดพื้นที่ให้เราได้มีชีวิตอยู่ในแบบของฉัน ในแบบของเธอ และในแบบของเรา เพราะเหตุผลเพียงเท่านี้ก็เพียงพอต่อการมีชีวิตอยู่แล้ว หากคุณกำลังมองหาคำพูดที่คอยอยู่ข้าง ๆ ในวันที่ใจเหนื่อยล้า ลองเปิดเล่มนี้แล้วปล่อยให้แต่ละบทค่อย ๆ พาเรากลับมาทำความรู้สึกกับตัวเองอีกครั้งนะคะ