ซิ้มใบ้

"ซิ้มใบ้" เป็นเรื่องสั้นของ ประภัสสร เสวิกุล ที่พาเรามองเข้าไปในชีวิตของคนวัยชรา ผู้ดำเนินชีวิตอยู่อย่างชอกช้ำ เปลี่ยวเหงา และขาดความอบอุ่น แม้รอบตัวจะมีผู้คนมากมาย แต่กลับไม่มีใครรู้จักหรือให้ความสำคัญกับเขาจริง ๆ ความรู้สึกโดดเดี่ยวนี้เองที่ทำให้ตัวละครเปรียบเสมือนคนใบ้ ผู้พูดออกไปแล้วแต่ไม่มีใครรับฟัง

แก่นสำคัญที่เรื่องสั้นนี้สื่อออกมาคือความห่วงใยเอาใจใส่จากลูกหลาน ซึ่งนับเป็นความหวังสุดท้ายของคนชรา ผู้เขียนตั้งใจสร้างงานเรื่องนี้ขึ้นเพื่อย้ำเตือนสังคมให้หันมาใส่ใจผู้สูงอายุที่มักถูกละเลยท่ามกลางความวุ่นวายของชีวิตคนเมือง

ถ้าคุณสนใจเรื่องราวชีวิตที่เรียบง่ายแต่แฝงความหมายลึกซึ้งเกี่ยวกับวัยชราและความเหงา ลองเปิด "ซิ้มใบ้" แล้วค่อย ๆ ทำความรู้จักกับตัวละครตัวนี้ไปด้วยกัน อาจเป็นมุมมองที่ทำให้คุณมองคนรอบข้างต่างออกไปก็ได้