ทุกสิ่งอันที่เรามิเคยเอื้อนเอ่ยต่อกัน

จูเลีย วัลช์ กราฟิกดีไซเนอร์ผู้เต็มไปด้วยความฝัน กำลังจะก้าวเข้าสู่พิธีวิวาห์กับคู่หมั้นในอีกไม่กี่วัน แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเมื่อแอนโทนี พ่อที่ห่างเหินกันมานานถึงยี่สิบปีเสียชีวิตลง และพิธีฝังศพถูกกำหนดตรงกับวันแต่งงานพอดี จูเลียจึงต้องตัดสินใจยกเลิกงานวิวาห์และเดินทางไปร่วมพิธีศพของพ่อ ผู้เป็นคนที่เธอแทบไม่รู้จักอีกต่อไป

เพียงหนึ่งวันหลังพิธีศพ ลังใบใหญ่ก็ถูกส่งมาถึงบ้านของจูเลีย สิ่งที่อยู่ข้างในคือหุ่นยนต์ที่ถูกสร้างขึ้นมาให้เหมือนแอนโทนีทุกกระเบียดนิ้ว พร้อมรีโมตคอนโทรลสำหรับควบคุม และเมื่อจูเลียกดสวิตช์เปิด หุ่นยนต์ตัวนั้นก็เสนอเวลาให้เธอหกวันในการออกเดินทางตามรอยความทรงจำของพ่อ เพื่อทำความรู้จักเขาอีกครั้งและชดเชยคืนวันที่ทั้งสองเคยห่างเหินกันไป

ระหว่างการเดินทางที่พาจูเลียไปยังสถานที่ต่างๆ เธอได้พบภาพวาดที่เหมือนของทอมัส อดีตคนรักชาวเยอรมันตะวันออกเมื่อสิบแปดปีก่อน ชายหนุ่มที่เธอตกหลุมรักในทันทีที่ได้พบ แต่ความรักครั้งนั้นก็ถูกตัดขาดเมื่อแอนโทนีพาตัวลูกสาวกลับบ้าน ขณะที่ทอมัสไปเป็นผู้สื่อข่าวสงครามและประสบเหตุระเบิดจนจูเลียเชื่อว่าเขาเสียชีวิตไปแล้ว

แล้วจดหมายฉบับหนึ่งจากทอมัสที่บอกว่าเขายังมีชีวิตอยู่ก็เพิ่งถูกส่งถึงมือเธอโดยแอนโทนี ในเวลาห่างกันถึงสิบแปดปี จูเลียและพ่อจึงออกเดินทางตามหาทอมัสและสืบค้นร่องรอยของชายหนุ่มไปพร้อมกัน ท่ามกลางการสานสัมพันธ์พ่อลูกที่ขาดหายไป และเมื่อได้ข่าวของทอมัส ทุกอย่างกลับไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิด

เรื่องราวความรักที่ค้างคา ความทรงจำที่ถูกเก็บงำ และคำถามที่ว่าเรารู้จักคนใกล้ตัวมากพอจริงหรือไม่ คือหัวใจที่ชวนให้ผู้อ่านได้ติดตามการเดินทางครั้งนี้ไปพร้อมกับจูเลีย ใครที่ชื่นชอบเรื่องราวความสัมพันธ์ในครอบครัวที่ปนความรักและความทรงจำน่าจะอยากลองเปิดหน้าแรกและค่อยๆ เดินไปกับเธอเพื่อค้นหาคำตอบว่าแท้จริงแล้วทุกสิ่งอันที่เราไม่เคยเอ่ยต่อกันนั้นคืออะไร