หญิงสาวผู้หวาดกลัวความสุข

“หญิงสาวผู้หวาดกลัวความสุข” เล่มนี้เป็นผลงานของ โยชิโมโต บานานา นักเขียนหญิงญี่ปุ่นร่วมสมัยที่ชื่อคุ้นหูในแวดวงวรรณกรรมแปล และเป็นผลงานที่เล่าถึงความสัมพันธ์ของคู่รักคู่หนึ่ง โดยฝ่ายชายคือ “ฉัน” ผู้เล่าเรื่อง และฝ่ายหญิงคือหญิงสาวที่เขาเรียกในใจอย่างใกล้ชิดว่า “จิ้งเหลน”

หญิงสาวในเรื่องมีท่าทีหม่นเศร้าอยู่เสมอ เธอไม่ค่อยชอบออกนอกบ้านไปพบปะผู้คนนอกจากคนรัก และไม่สนใจจะตกแต่งห้องด้วยดอกไม้ให้สดใส เธอดูเหมือนเก็บความลับบางอย่างไว้ และเหมือนมีบางความทรงจำที่เจ็บปวดซ่อนอยู่ในใจ แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็มีคุณสมบัติพิเศษบางอย่างที่สามารถเยียวยาคนรอบข้างได้ ตัวเธอเองนั้น “หวาดกลัวความสุข” เพราะกลัวว่าความสุขที่ได้มาจะถูกตามมาด้วยความทุกข์หรือความรู้สึกผิดบาปในภายหลัง

ที่มาของความกลัวนี้เกี่ยวพันกับอดีตของเธอ วัยเด็กของเธอไม่ได้ดีนัก เคยมีช่วงเวลาที่มองไม่เห็น และโลกทั้งใบมืดมืดไป ก่อนที่การมองเห็นจะกลับคืนมา อาจเป็นประสบการณ์นั้นเองที่ทำให้เธอระวังตัวต่อความสุข และเลือกจะอยู่ห่างจากมันมากกว่าจะโผเข้าหา

แม้จะว่าด้วยความทุกข์ เศร้า ว้าเหว่ และความรัก แต่หนังสือเล่มนี้ใช้ภาษาเรียบง่าย ถ่ายทอดจินตนาการและความเปราะบางทางอารมณ์ออกมาเป็นเรื่องเล่าที่ค่อยๆ พาเราเข้าไปทำความรู้จักตัวละคร สาระสำคัญของเรื่องคือการเรียนรู้ที่จะมองโลกด้วยความหวัง แม้ชีวิตต้องเผชิญกับความทุกข์โศก และยอมรับว่าความสับสน ความไม่แน่นอน และความเปราะบางทางอารมณ์ยังคงดำเนินต่อไป ไม่ใช่เรื่องที่จบลงอย่างเรียบง่าย

การเดินทางของเรื่องปิดท้ายด้วย “ทางออก” ในแนวของความหวัง ผ่านคำพูดของตัวละครที่ว่าด้วยการเลือกจะมีชีวิตอยู่ เรียนรู้ และสัมผัสช่วงเวลาเล็กๆ ที่ดีในแต่ละวัน

ถ้าเพื่อนนักอ่านอยากรู้ว่าหญิงสาวผู้กลัวความสุขจะค่อยๆ เปิดใจให้แสงสว่างทีละนิดได้อย่างไร และความรักของคนสองคนจะช่วยให้เธอมองโลกด้วยความหวังได้แค่ไหน ลองหยิบเล่มนี้ขึ้นมาอ่านดู แล้วให้เรื่องเล่าเรียบง่ายของโยชิโมโต บานานา พาไปรู้จักเธอในแบบที่คุณจะตัดสินใจเองว่าอยากเดินอยู่ข้างๆ เธอหรือไม่