หลักเกณฑ์การทับศัพท์ ภาษาจีนและภาษาฮินดี ฉบับราชบัณฑิตยสถาน

หนังสือ"หลักเกณฑ์การทับศัพท์ภาษาจีนและภาษาฮินดี ฉบับราชบัณฑิตยสถาน" เล่มนี้รวบรวมหลักเกณฑ์การเขียนคำภาษาจีนและภาษาฮินดีด้วยอักษรไทย โดยมีเป้าหมายให้ผู้อ่านสามารถอ่านออกเสียงคำทับศัพท์ได้ใกล้เคียงกับการออกเสียงในภาษาเดิมมากที่สุด เนื้อหาจึงประกอบไปด้วยหลักเกณฑ์ควบคู่กับตารางเทียบเสียงสระและพยัญชนะสำหรับใช้เขียนคำทับศัพท์โดยเฉพาะ

สำหรับภาษาจีน หลักเกณฑ์ในเล่มอ้างอิงจากการเขียนคำด้วยอักษรโรมันระบบพินอิน (Pinyin) และยังเทียบเสียงกับระบบอื่นไว้ด้วย ได้แก่ ระบบเวด-ไจลส์ (Wade-Giles) ระบบเยล (Yale) และระบบจู้อิน (Zhùyīn Fúhào) ทำให้ผู้อ่านที่คุ้นเคยกับระบบถอดเสียงต่างกันสามารถเทียบเคียงกับหลักเกณฑ์ได้ การเทียบเสียงสระและพยัญชนะทำตามตารางเทียบเสียงซึ่งใช้ได้ทั้งอักษรโรมันตัวเล็กและตัวใหญ่ ขณะที่การเทียบเครื่องหมายวรรณยุกต์ของพินอินและจู้อินกับเสียงวรรณยุกต์ไทยมีการกำหนดไว้อย่างชัดเจน เช่น เสียงหนึ่งเทียบกับเสียงสามัญ เสียงสองเทียบกับเสียงจัตวา และเสียงสามเทียบกับเสียงเอก พร้อมทั้งมีข้อยกเว้นสำหรับกรณีที่เสียงนั้นอยู่หน้าพยางค์เสียงสาม

ภูมิหลังของหลักเกณฑ์ชุดนี้สืบเนื่องมาจากการที่ราชบัณฑิตยสถานเสนอหลักเกณฑ์ทับศัพท์เพิ่มอีกสองภาษา คือภาษาจีนและภาษาฮินดี ต่อจากเก้าภาษาที่ประกาศใช้ก่อนหน้า ได้แก่ อังกฤษ ฝรั่งเศส เยอรมัน อิตาลี สเปน รัสเซีย ญี่ปุ่น อาหรับ และมลายู คณะกรรมการปรับปรุงหลักเกณฑ์การทับศัพท์ได้รับการแต่งตั้งเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน 2546 และได้พิจารณาปรับปรุงหลักเกณฑ์ภาษาจีนและภาษาฮินดีก่อนเป็นอันดับแรก ก่อนที่หลักเกณฑ์จะได้รับการประกาศใช้เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม 2548

เนื้อหาลักษณะนี้ถือเป็นเครื่องมืออ้างอิงสำหรับผู้ที่ต้องเขียนหรือถ่ายเสียงคำภาษาจีนและภาษาฮินดีเป็นไทย ทั้งในงานวิชาการ การแปล การเรียนการสอน และงานที่ต้องใช้คำทับศัพท์อย่างเป็นระบบ ด้วยการวางกรอบเทียบเสียงที่ตรวจสอบได้จากตาราง

หากคุณสนใจว่าระบบเสียงของสองภาษานี้ถูกถ่ายทอดมาเป็นอักษรไทยได้อย่างไร หรืออยากมีหลักอ้างอิงติดโต๊ะไว้เวลาต้องเขียนคำทับศัพท์ ลองเปิดดูรายละเอียดในเล่มนี้แล้วค่อย ๆ ทำความเข้าใจตารางเทียบเสียงไปพร้อมกัน น่าจะเป็นประโยชน์ไม่น้อย